همه چیز درباره هیسترکتومی شکمی

همه چیز درباره هیسترکتومی شکمی

هیسترکتومی شکمی یک روش جراحی است که رحم شما را از طریق یک برش در پایین شکم انجام می شود. رحم جاییست که کودک شما در آن رشد می کند. هیسترکتومی جزئی تنها رحم را بر میدارد، و هیسترکتومی کلی رحم و گردن رحم را برمی دارد. برخی اوقات یک هیسترکتومی شکمی شامل حذف یک یا هردو تخمدان و لوله های فالوپ است که این فرآیند به اسم هیسترکتومی کامل همراه با سالپنگواووفورکتومی نامیده می شود. هیسترکتومی می تواند همچنین از طریق یک برش در واژن (هیسترکتومی واژنی) یا با استفاده از یک لاپاروسکوپی یا روش های جراحی رباتی – که از ابزارهای بلند و نازک که از طریق یک برش کوچک شکمی عبور داده می شوند - انجام شود. هیسترکتومی شکمی ممکن است در شرایطی که رحم شما بلند باشد یا اینکه دکتر شما بخواهد دیگر ارگان های لگنی شما را برای علائم بیماری بررسی کند، نسبت به دیگر روش های هیسترکتومی ترجیح داده شود.

هیسترکتومی ممکن است در شرایطی که شما یکی از شرایط زیر را داشته باشید مورد نیاز باشد:

  • سرطان های زنان: اگر شما یک سرطان زنان داشته باشید – مانند سرطان رحم یا گردن رحم – یک هیسترکتومی می تواند بهترین درمان باشد. بسته به نوع سرطانی که شما دارید و میزان پیشرفت آن، راه های دیگر درمان می تواند شام پرتو درمانی یا شیمی درمانی باشد.
  • فیبروئید: هیسترکتومی تنها راه اختصاصی و دائمی برای درمان فیبروئید است که تومورهای خوش خیم رحمی هستند که اغلب باعث خونریزی پیوسته، کم خونی، درد لگن و یا شار مثانه می شوند. درمانهای غیر جراحی برای فیبروئید بسته به میزان بیماری و اندازه تومور دارد. بیشتر زنان مبتلا به فیبروئید علائم کمی دارند و نیاز به درمان ندارند.
  • اندومتریوز: در اندومتریوز، بافت پوشاننده داخل رحم (آندومتر) به بیرون غاز رحم و در داخل تخم دان، لوله های فالوپ، یا دیگر اندام های شکم و لگن رشد می کند. زمانی که درمان ها یا جراحی های محدود اندومتریوزها را بهبود نبخشد، شما ممکن است به یک هیسترکتومی همراه با خارج کردن تخمدان ها و لوله های فالوپ (سالپنگواووفورکتومی دوطرفه) نیاز داشته باشید.
  • پرولاپس رحم: ورود رحم به داخل واژن می تواند زمانی که رباط ها و بافت های نگه دارنده ضعیف شوند رخ دهد. پرولاپس رحم می تواند منجر به بی اختیاری ادرار، فشار در لگن و یا مشکل حرکت روده ها شود. برای رسیدن به درمان کامل این شرایط ممکن است به هیسترکتومی نیاز باشد.
  • خونریزی غیر طبیعی واژنی: اگر عادت ماهانه شما سنگین، نامنظم، و یا با چرخه طولانی مدت است، یک هیسترکتومی می تواند زمانی که خونریزی توسط دیگر روش ها کنترل نمی شود باعث بهبود شود.
  • درد مزمن لگن: گاهی اوقات، جراحی به عنوان آخرین راه برای زنانی است که درد مزمن لگن دارند و این درد به وضوح از رحم آغاز می شود. اگرچه، هیسترکتومی برای بسیاری از اشکال دیگر درد مزمن لگن مفید نیست و هیسترکتومی غیرضروری حتی ممکن است باعث ایجاد مشکلات جدیدی شود. قبل از اقدام برای جراحی این چنینی شرایط را به صورت دقیق ارزیابی کنید. هیسترکتومی به توانایی بارداری شما خاتمه می دهد. اگر شما فکر می کنید که همچنان تمایل به بارداری دارید، از دکتر خود در مورد جایگزین این عمل بپرسید. در مورد سرطان،‌ هیسترکتومی ممکن است تنها راه حل باشد. اما برای دیگر شرایط،‌ شامل فیبروئید، ‌اندومتریوز، و پرولاپس رحمی، می توانید ابتدا روش های کم تر تهاجمی را امتحان کنید.

بیشتر بدانید: چگونگی خارج کردن رحم

در طول هیسترکتومی، جراح شما ممکن است یک روش مرتبط که هردو تخمدان و لوله های فالوپ شما را حذف می کند (سالپنگواووفورکتومی دوطرفه) را انجام دهد. شما و دکتر متخصص زنان باید قبل از آن در مورد نیاز به این جراحی صحبت کنید.

خطرها هیسترکتومی شکمی

عمل هیسترکتومی

هیسترکتومی به طور کلی بسیار ایمن است، اما با هر عمل جراحی بزرگ یک سری عوارض به وجود می آید. ریسک های همراه با هیسترکتومی شکمی عبارتند از:

  • لخته شدن خون
  • عفونت
  • خونریزی شدید
  • واکنش های شدید به بیهوشی
  • آسیب به سیستم ادراری، مقعد و یا دیگر اندام های لگن در هنگام جراحی که ممکن است نیاز به جراحی های بیشتر ترمیمی به وجود بیاید.
  • یائسگی زودرس، حتی در صورتی که تخمدان ها برداشته نشده باشند.
  • و به ندرت، مرگ

چگونه شما آماده شوید

طبیعی است که در مورد هیسترکتومی احساس اضطراب داشته باشید. در اینجا آنچه شما می توانید برای آماده شدن انجام دهید آورده شده است:

  • جمع آوری اطلاعات: قبل از جراحی، تمام اطلاعاتی که ممکن است نیاز داشته باشید تا در مورد تصمیمتان مبنی بر هیسترکتومی احساس آرامش کنید را به دست آورید. از دکتر خود و جراحتان سؤالاتتان را بپرسید. اگر به شما احساس آرامش می دهد در مورد چگونگی جراحی، شامل تمام مراحل آن بپرسید.
  • دستورالعمل های دکترتان در مورد داروها را دنبال کنید: آن داروهایی که در روزهای منتهی به هیسترکتومی باید تغییر کند را بیابید. مطمئن شوید که به دکتر متخصص زنان و زایمان خود در مورد هر نوع داروهای بدون نسخه، مکمل های روزانه و یا داروهای گیاهی که مصرف می کنید گفته اید.
  • در مورد این که چه نوع بیهوشی داشته باشید صحبت کنید. هیسترکتومی شکمی به بیهوشی عمومی نیاز دارد که شما را در طول جراحی ناهوشیار می کند.
  • برای بستری شدن در بیمارستان برنامه ریزی کنید. اینکه چه مدت در بیمارستان باشید به نوع هیسترکتومی شما و توصیه متخصص زنان و زایمان شما بستگی دارد. به طور کلی، هیسترکتومی شکمی نیاز به بستری شدن برای مدت زمان یک تا دو روز دارد.
  • برنامه ریزی برای کمک: ریکاوری کامل ممکن است چندین هفته به طول بینجامد. دکتر زنان و زایمان شما ممکن است توصیه کند که فعالیت هایتان را در طول ریکاوری محدود کنید، مانند پرهیز از رانندگی و بلند کردن اجسام سنگین. اگر حس می کنید که در خانه به کمک نیاز دارید برای آن برنامه ریزی کنید.

برش هیسترکتومی شکمی

در طول هیسترکتومی شکمی، جراح شما یک رش عمودی یا افقی در پایین شکمتان ایجاد می کند. یک برش عمودی به جراح امکان دسترسی بیشتری به لگن را می دهد. یک برش افقی از خطوط طبیعی پوستتان پیروی می کند که معمولا اسکار جراحت کمتری به جای می گذارد.

آنچه می توانید انتظار داشته باشید

در طول هیسترکتومی شکمی، جراح متخصص زنان و زایمان شما رحم شما را از تخمدان ها، ‌لوله های فالوپ و واژن بالا و نیز از بافت های هم بند و رگ های خونی که از آن پشتیبانی می کنند جدا می کند. بخش پایینی رحم شما (دهانه رحم) معمولا حذف می شوند (هیسترکتومی کامل) اما گاهی اوقات ممکن است در محل باقی بمانند (هیسترکتومی جزئی). اگر لازم باشد،‌ جراح شما ممکن است اندام های لگنی و بافت های اضافی، مانند تخمدان ها و لوله های فالوپ را جدا کند.

قبل از هیسترکتومی

قبل از جراحی، شما ممکن است آزمایش هایی را برای تشخیص سرطان انجام دهید، که می تواند روش جراحی جراح را تغییر دهد. تست ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

هیسترکتومی
  • تست پاپ، که وجود سلول های غیر طبیعی در دهانه رحم و یا سلول های سرطانی دهانه رحم را تشخیص می دهد.
  • بیوپسی آندومتر. که سلول های غیر طبیعی در رحم یا سرطان آندومتر را تشخیص می دهد.
  • سونوگرافی، که می تواند اندازه فیبروئید رحم، پلیپ های آندومتر یا کیست تخمدان را نشان دهد.

روز قبل از عمل جراحی، ممکن است برای شما داروهایی تجویز شود و یا محلول هایی برای برای تخلیه دستگاه گوارش و آمادگی برای جراحی نوشانده شود. پاک کردن واژن (شست وشوی واژنال) قبل از جراحی می تواند خطر عفونت را کاهش دهد. بلافاصله قبل از جراحی، برای به حداقل رساندن خطر عفونت به شما آنتی بیوتیک تزریق می شود.

در طول هیسترکتومی

هیسترکتومی معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می شود، بنابراین شما در هنگام جراحی بیدار نیستید. جراحی به خودی خود یک تا دو ساعت طول می کشد، اگرچه شما مدتی را برای آماده سازی قبلی جهت ورود به اتاق عمل سپری خواهید کرد. برای آغاز جراحی، یک شخص از تیم جراحی از طریق سوند مثانه شما را تخلیه می کند. سوند در طول جراحی و برای مدت کوتاهی پس از آن در محل باقی می ماند. شکم و مهبل (واژن) با یک محلول استریل و قبل از جراحی پاک می شود. برای انجام هیسترکتومی، جراح شما یک برش در قسمت پایینی شکمتان ایجاد می کند، که به یکی از روش های زیر است:

  • یک برش عمودی، که از میانه شکم شما شروع می شود و درست از زیر ناف به بالای استخوان شرمگاهی کشیده می شود.
  • یک برش افقی دو تکه، که چند سانتی متر بالای استخوان شرمگاهی انجام می شود.

نوع برش به فاکتورهای زیادی بستگی دارد، که شامل دلیل هیسترکتومی شما، نیاز به بررسی قسمت فوقانی شکم، اندازه رحم و وجود هرگونه اسکار از جراحی قبلی شکم می شود. برای مثال، هیسترکتومی انجام شده برای اندومتریوز، فیبروئید بزرگ، و سرطان های زنان معمولا از طریق یک برش عمودی انجام می شود.

پس از هیسترکتومی

پس از عمل جراحی، شما برای چند ساعت در اتاق ریکاوری می مانید. تیم پزشکی شما کارهای زیر را انجام خواهد داد:

  • بررسی علائم درد شما
  • دادن دارو برای درد و جلوگیری از عفونت
  • تشویق به بلند شدن و راه رفتن پس عمل جراحی

هیسترکتومی شکمی معمولا به بستری شدن در بیمارستان برای یک تا دو روز نیاز دارد، اما می تواند طولانی تر باشد. شما به خاطر خون ریزی و تخلیه واژنی به استفاده از نوار بهداشتی نیاز خواهید داشت. طبیعیس که پس از هیسترکتومی به مدت چند روز تا یک هفته تخلیه واژنی همراه با خون داشته باشید. اگرچه، اگر خونریزی شما به میزان قائدگی شما است به پزشک زنان و زایمان خود اطلاع دهید. شکاف شکم به تدریج خوب می شود اما اسکار ایجاد شده بر روی شکم شما باقی خواهد ماند.

هیسترکتومی شکمی

دوران نقاهت پس از هیسترکتومی

زمان می برد که پس از یک هیسترکتومی شکمی به زندگی معمولی خود برگردید – در حدود شش هفته برای بیشتر زنان. در طول این زمان:

  • به میزان کافی استراحت کنید.
  • هیچچ چیز سنگینی را در تمام این شش هفته بلند نکنید
  • بعد از جراحی خود فعال بمانید، اما از انجام فعالیت های سنگین برای شش هفته اول دوری کنید.
  • شش هفته برای از سرگیری روابط جنسیتان صبر کنید.
  • به توصیه های پزشکتان در مورد بازگشت به دیگر فعالیت های معمولتان توجه کنید.

زندگی پس از هیسترکتومی

هیسترکتومی برخی جنبه های زندگی را به طور دائم تغییر می دهد. برای مثال:

  • شما دیگر قاعدگی نخواهید داشت.
  • در بیشتر مواقع، شما از نشانه ها و عوارضی که جراحی شما را لازم کرد رها می شوید.
  • شما توانایی باردار شدن را نخواهید داشت.
  • اگر شما پیش از یائسگی هستید، برداشته شدن تخمدان ها پس از جراحی باعث آغاز یائسگی می شود.
  • اگر شما یک هیسترکتومی قبل از یائسگی داشته باشید و تخمدان های خود را نگه دارید، شما ممکن است یائسگی را در سنی کم تر از سن معمول تجربه کنید.
  • اگر شما یک هیسترکتومی جزئی داشته باشید، دهانه رحم در محل باقی می ماند، و در نتیجه شما همچنان در خطر سرطان دهانه رحم قرار دارید. شما به صورت منظم نیاز به تست های پاپ و برای بررسی سرطان دهانه رحمتان دارید.

دیگر بخش های زندگی شما به احتمال زیاد به وضعیت نرمال خود باز می گردد و یا احتمالا پس از ریکاوری بعد از هیسترکتومی بهبود می یابند. برای مثال:

  • اگر شما قبل از هیسترکتومی یک زندگی جنسی خوبی داشته اید شانس داشتن آن پس از هیسترکتومی را دارید. برخی زنان حتی لذت جنسی بیشتری پس از هیسترکتومی تجربه می کنند. این می تواند در اثر رها شدن از دردهای مزمن و خونریزی های سنگین ناشی از مشکلات رحمی باشد.
  • رها شدن از علائم می توانند به صورت فزاینده ای زندگی شما را بهبود بخشد. شما ممکن است احساس راحتی بیشتر و شانس همراه داشتن آن در زندگی خود را داشته باشید.

از طرف دیگر، شما ممکن است احساس از دست دادن پس از هیسترکتومی داشته باشید. زنان قبل از یائسگی که باید به خاطر سرطان زنان هیسترکتومی داشته باشند ممکن است احساس غم و افسردگی در اثر از دست دادن توان باروریشان را داشته باشند. اگر احساس ناراحتی یا منفی داشته باشید که با لذت بردن شما از زندگیتان تداخل ایجاد کند، با پزشک زنان خود مشورت کنید.