درباره ویروس کروناآرشیو مجله پزشکی درمانکدهویروس کرونا

مقایسه‌ی پاندمی کووید-19 (ویروس کرونا) با پاندمی های تاریخ

  • سارس (SARS)، پاندمی آنفولانزا در سال 1918 و ابولا به مسئولان حوزه‌ی سلامت عمومی برای آمادگی در مقابل پاندمی های بزرگ کمک کرده اند.
  • باید توجه کرد که هر پاندمی بزرگی با دیگر پاندمی ها تفاوت داشته و متخصصین در پیش بینی چگونگی پایان یافتن آنها با دشواری هایی روبرو هستند.
  • گسترش یک بیماری وابستگی بسیاری به محیط دارد؛ نحوه‌ی ابتلا به بیماری، میزان کشندگی و مسری بودن آن، سطح بهداشت مردم و زمان پیدایش واکسن یا درمان برای آن بیماری، از جمله عوامل موثر بر گسترش یک بیماری می باشند.
  • تمام داده ها و آمار، منطبق بر اطلاعاتی هستند که در زمان انتشار این مطالعه در دسترس عموم قرار داشته اند، پس برخی از اطلاعات ممکن است به روز نباشند.

با مشاهده‌ی موارد جدیدی از بیماری جدید کروناویروس، موسوم به کووید-19 که روز به روز در حال گسترده تر شدن است، مقایسه‌ی آن با دیگر پاندمی های اخیر امری طبیعی است.
بعنوان مثال، در سال 1918 آنفولانزا پیش از آنکه فروکش نموده و تحت کنترل در آید، چیزی نزدیک به یک سوم جمعیت جهان را مبتلا کرد. سپس ویروس های تهدید کننده‌ی دیگری از ناکجا آباد ظاهر شدند: ویروس سندرم حاد شدید تنفسی (SARS)؛ ویروس آنفولانزای H1N1 در سال 2009 و ویروس ابولا. شایان ذکر است که در نهایت ما همه‌ی آنها را تحت کنترل در آوریم.
اما گسترش یک بیماری وابستگی بسیاری به محیط دارد؛ نحوه‌ی ابتلا به بیماری، میزان کشندگی و مسری بودن آن، سطح بهداشت مردم و زمان پیدایش واکسن یا درمان برای آن بیماری از جمله عوامل تاثیر گذار بر گسترش یک بیماری می باشند.
طبق گفته های دکتر کریستین جانسون، محقق پروژه‌ی PREDICT در پژوهش های مرتبط با خطرات پاندمی های در حال گسترش موسسه‌ی توسعه‌ی بین المللی ایالات متحده (USAID) و استاد اپیدمیولوژی و سلامت اکوسیستم در دانشگاه دیویس ایالت کالیفرنیا، نرخ مرگ و میر یک پاندمی، تنها عامل موثر در تعیین میزان مرگبار بودن و قدرت تخریب آن نمی باشد.
در اینجا ما به شباهت های موجود میان پاندمی COVID-19 با دیگر پاندمی ها می پردازیم:

آنفولانزای اسپانیایی

آنفولانزای 1918

اپیدمی آنفولانزای اسپانیایی در سال 1918، با مبتلا کردن یک سوم جمعیت جهان، مرگبارترین دوره‌ی آنفولانزایی است که ما تاکنون می شناسیم.
دکتر مارک شلیس، یک متخصص بیماری های عفونی اطفال در دانشگاه مینه سوتا می گوید: «سویه‌ی ویروس بوجود آورنده‌ی پاندمی آنفولانزا در سال 1918، برای اکثر افراد زیر 40 یا 50 سال جدید بوده و با آنفولانزای معمول نیز تفاوت داشت؛ همین موضوع نرخ بالای مرگ و میر ناشی از این ویروس را توجیه می نماید».
در آن دوران، دانشمندان ویروس های بیماری زا را نمی شناختند و ما هیچ واکسن، داروی ضد ویروسی و یا هیچ آنتی بیوتیکی برای پیشگیری یا درمان آنفولانزا و عفونت های ثانویه‌ی باکتریایی ناشی از آن را در اختیار نداشتیم.
طبق گفته های جانسون، زندگی نیز در آن دوران بسیار متفاوت بود؛ جهان در میانه‌ی جنگ قرار داشت و سربازان نیز ویروس را با خود به سراسر جهان حمل می کردند. مردم در شرایط پر ازدحام زندگی کرده و بهداشت آنها نیز در سطح بسیار پایینی قرار داشت. همه‌ی این عوامل به پیدایش و گسترش بیماری کمک می کردند.

  • علائم اصلی بیماری: تب، تهوع، بدن درد، اسهال
  • اولین مورد شناسایی شده: مارس 1918
  • تعداد موارد جهانی مبتلایان: 500 میلیون مورد
  • تعداد موارد جهانی جان‌باختگان: بیش از 50 میلیون نفر (675 هزار نفر در ایالات متحده)؛ نرخ مرگ و میر معادل 2 درصد.
  • نحوه‌ی انتقال: از طریق قطرات تنفسی
  • افرادی که بیشتر مبتلا می شوند: افراد بیمار و خارج از محدوده‌ی سنی 20 تا 40 سال
  • واکسن های موجود: ناموجود
  • پایان پاندمی: تابستان 1919؛ بیشتر به دلیل مرگ و میر و ارتقای سطح ایمنی

آنفولانزای فصلی

آنفولانزا همه ساله شیوع پیدا می کند ولی وضعیت آن در هیچ دو سالی مشابه نیست. از آنجایی که سویه های ویروسی بوجود آورنده‌ی آنفولانزا هر سال دچار جهش می شوند، بنابراین پیش بینی اینکه چه اتفاقی خواهد افتاد می تواند دشوار باشد. بر خلاف کووید-19 ما واکسن ها و داروهای ضدویروسی متعددی داریم که می توانند از ابتلا به آنفولانزا پیشگیری کرده و شدت آن را کاهش دهند. علاوه بر این، بسیاری از افراد به دلیل مواجهه با ویروس آنفولانزا در سال های گذاشته تا حدی نسبت به آن ایمنی پیدا کرده اند. ما هیچ گونه ایمنی نسبت به COVID-19 نداریم و به نظر می رسد که این بیماری در مقایسه با آنفولانزا بسیار مسری تر و کشنده تر باشد؛ اما ممکن است این وضعیت با کسب اطلاعات بیشتر در مورد این بیماری تغییر نماید.

  • نشانه های اصلی بیماری: تب، سرفه، گرفتگی گلو، خستگی
  • موارد جهانی ابتلای سالانه: 9 درصد از جمعیت جهان ، یا حدود 1 میلیارد مورد(که تا 5 میلیون مورد از آنها شدید هستند)
  • موارد جهانی مرگ و میر سالانه: بین 291000 تا 646000 نفر؛ نرخ مرگ و میر معادل 0.1 درصد
  • نحوه‌ی انتقال: انتشار از طریق قطرات تنفسی؛ هر فرد بیمار، ویروس را به صورت میانگین به 1.3 نفر دیگر نیز منتقل می کند.
  • افرادی که بیشتر مبتلا می شوند: افراد مسن و یا دچار نقص سیستم ایمنی
  • درمان موجود: داروهای ضد ویروسی(Tamiflu و Relenza ،Rapivab ، Xofluza) که باعث کاهش طول دوره‌ی بیماری و شدت آن می شوند.
  • واکسن های موجود: واکسن های متعددی وجود دارند که باعث ایجاد ایمنی علیه سویه های چندگانه‌ی ویروس آنفولانزا می شوند.

ویروس سارس

سندرم تنفسی حاد شدید سال های 2002 تا 2004 (موسوم به SARS)

ویروس SARS نوع دیگری از کروناویروس می باشد که در چین ظهور پیدا کرده و سریعا از طریق قطرات تنفسی گسترش یافت. با این حال، از آنجایی که میزان مرگ و میر SARS بیش از کووید-19 می باشد بنابراین در مقایسه با COVID-19 افراد کمتری را مبتلا نمود.
طبق گفته های جانسون، مواجهه شناسایی و پایش افرادی که در معرض ویروس SARS قرار گرفته بودند بسیار کارآمد بود چرا که علائم آن شدید بوده و بنابراین شناسایی و نگهداری افراد آلوده تسهیل می شد. علاوه بر این، دکتر شلیس بیان داشت:«ویروس SARS از توانایی تداوم در جمعیت های انسانی برخوردار نیست»؛ همین موضوع باعث پایان پاندمی این بیماری گردید.
دکتر شلیس افزود که به نظر نمی رسد که این موضوع در مورد کووید-19 نیز صدق کند و ظاهراً این ویروس قادر است در بدن انسان انتشار یافته و زنده بماند.
جانسون عنوان می کند: «در مجموع، اگر چه نرخ مرگ و میر SARS بیشتر بود اما COVID-19 در مقایسه با آن کشندگی و تبعات اقتصادی و اجتماعی بیشتری را به وجود آورده است».

  • علائم اصلی بیماری: تب، علائم تنفسی، سرفه، احساس ناخوشی
  • اولین مورد شناسایی شده: نوامبر سال 2002 در استان گوانگدونگ چین
  • تعداد موارد جهانی مبتلایان: 8098 نفر در 29 کشور؛ 8 مورد در ایالات متحده
  • تعداد موارد جهانی جان‌باختگان: 774 نفر؛ 15 درصد مرگ ومیر؛ بدون مرگ و میر در ایالات متحده
  • نحوه‌ی انتقال: انتقال از طریق قطرات تنفسی و سطوح آلوده
  • افرادی که بیشتر مبتلا شدند: میزان مرگ و میر در بیمارانی با سن 60 و بالاتر، 55 درصد بیشتر از سایرین بود.
  • درمان موجود: هیچ درمانی برای آن در دسترس نیست، اما در برخی از افراد استروئیدها و داروهای ضد ویروسی مفید واقع شدند.
  • واکسن موجود: یک واکسن تقریبا همزمان با پایان پاندمی در دسترس قرار گرفت.
  • پایان پاندمی: جولای سال 2003

پاندمی آنفولانزای (H1N1) در سال 2009

در سال 2009، یک گونه‌ی جدید از آنفولانزا-سویه‌ی H1N1– ظهور پیدا کرده و منجر به هراس عموم شد چرا که در آن زمان ما واکسنی برای آن در اختیار نداشتیم و سویه‌ی ویروسی جدید نیز به سرعت انتشار می‌یافت.
همانند کووید-19، در آغاز پاندمی هیچ ایمنی ای علیه این ویروس وجود نداشت. ما داروهای ضد ویروسی در اختیار داشتیم که بهبودی را تسهیل می کردند و در پایان سال 2009 نیز ما به واکسن دست یافتیم که در ترکیب با سطوح بالاتر ایمنی منجر به حفاظت از دوره های آتی آنفولانزا می گردید. با این حال، بیش از 12000 نفر در ایالات متحده در اثر این ویروس جان باختند.

  • علائم اصلی: تب، لرز، سرفه، بدن درد
  • اولین مورد شناسایی شده: ژانویه‌ی سال 2009 در مکزیکو؛ آوریل 2009 در ایالات متحده
  • تعداد موارد جهانی مبتلایان: حدود 24 درصد از جمعیت جهان؛ 60.8 میلیون نفر در ایالات متحده
  • تعداد موارد جهانی جان‌باختگان: بیش از 284000 نفر؛ 12469 نفر در ایالات متحده؛ نرخ مرگ و میر معادل 0.2 درصد.
  • افرادی که بیشتر مبتلا شدند: درصد ابتلا در کودکان بیشتر بود؛ 47 درصد افراد 5 تا 19 ساله دچار علائم شدند این در حالی بود که فقط 11 درصد افراد حول و خوش 65 سال از خود علائم بیماری را نشان می دادند.
  • درمان موجود: داروهای ضد ویروسی (Oseltamivir و Zanamivir)؛ اکثر افراد، بدون عارضه بهبود یافتند.
  • واکسن های موجود: تحقیق در مورد واکسن H1N1 در آوریل سال 2009 شروع گردید و در دسامبر 2009، واکسن آن در دسترس قرار گرفت.
  • پایان پاندمی: آگوست 2010

ویروس ابولا

ابولا، سال های 2014 تا 2016

ابولا بسیار کشنده بود به نحوی که 50 درصد از بیماران را به کام مرگ کشاند. اما به دلیل آنکه عامل آن در مراحل پایانی بیماری و عمدتا از طریق مایعات بدن نظیر عرق و خون منتقل می شد لذا به اندازه‌ی COVID-19 مسری نبود.
علاوه بر این از آنجایی که نشانه های بیماری بسیار شدید بودند، مسئولان بهداشتی می توانستند سریعا افراد تماس یافته با بیماران را شناسایی کرده و آنها را ایزوله نمایند.
جانسون عنوان کرد: «در مورد ابولا، بر خلاف کووید-19 بیماران در حدی سالم نیستند که بتوانند با گردش در سطح جامعه -و انجام فعالیت هایی نظیر استفاده از اتوبوس، رفتن به خرید و حاضر شدن در محل کار- ویروس را منتشر نمایند.»

  • علائم اصلی بیماری: تب، بدن درد، ضعف، اسهال، استفراغ
  • اولین مورد شناسایی شده: اولین بیمار در دسامبر سال 2013 در کینه شناسایی شد؛ اولین پاندمی در سال 2014 به وقوع پیوست.
  • تعداد موارد جهانی مبتلایان: 28652 نفر در 10 کشور
  • تعداد موارد جهانی جان‌باختگان: 11325 نفر؛ نرخ مرگ و میر معادل 50 درصد
  • نحوه‌ی انتقال: انتقال از طریق مایعات بدن(خون، عرق، مدفوع) و تماس نزدیک؛ بیماری در مراحل پایانی بسیار مسری بود.
  • افرادی که بیشتر مبتلا شدند: 20درصد مبتلایان، کودکان بودند.
  • درمان موجود: موجود نیست؛ درمان حمایتی شامل مایعات وریدی و خوراکی صورت می پذیرد.
  • واکسن های موجود: واکسنی وجود ندارد.
  • پایان طغیان: مارس 2016
ویروس کرونا
ویروس کرونا

 کروناویروس جدید (COVID-19)

شواهد اولیه نشان می دهند که ممکن است کووید-19 مسری تر از آنفولانزا باشد. گزارشات اولیه حاکی از آنند که نرخ مرگ و میر این بیماری بیشتر از آنفولانزای فصلی است. اما به زودی متوجه خواهیم شد که این ویروس در مقایسه با گزارشات اولیه با مرگ و میر کمتری همراه است چرا که بسیاری از افراد مبتلا به COVID-19 دارای علائم خفیف بوده و یا بدون علامت هستند و در نتیجه به پزشک مراجعه نکرده و وارد محاسبات اپیدمیولوژیک نمی شوند.جانسون بیان می دارد که:«تعیین نرخ مرگ و میر پیش از به دست آوردن اطلاعات کافی بسیار دشوار بوده و امکان نادرست بودن آن نیز بالا است. این یک وضعیت کاملا پویا بوده و با افزایش دانش ما در مورد بیماری، امکان تغییر در آمار و پیش بینی ها وجود دارد».

  • علائم اصلی بیماری: سرفه، تب، تنگی نفس؛ 80 درصد موارد خفیف هستند.
  • اولین مورد شناسایی شده: دسامبر سال 2019؛ استان ووهان چین
  • تعداد موارد جهانی مبتلایان: بیش از 127000 مورد(در زمان انتشار مقاله)
  • تعداد موارد جهانی جان‌باختگان: بیش از 4700 نفر؛ نرخ مرگ و میر تخمین زده شده‌ی جهانی معادل 3.4 درصد است اما در برخی از مناطق فقط 0.4 درصد می باشد.
  • نحوه‌ی انتقال: انتقال از طریق قطرات تنفسی، مدفوع و دیگر ترشحات بدن؛ هر فرد مبتلا، به صورت میانگین ویروس را به 2.2 نفر دیگر منتقل می نماید که این عدد احتمالا با کاهش آلودگی و تداوم قرنطینه کاهش می یابد.
  • افرادی که بیشتر مبتلا می شوند: افراد بالغ با سن بیش از 65 سال که بیماری زمینه ای دارند؛ به نظر می رسد کودکان علائم خفیف تری را تجربه می کنند( در چین فقط 2.4 درصد از مبتلایان، کودک بودند).
  • درمان موجود: وجود ندارد، درمان های مراقبتی نظیر داروهای مسکن و تب بر می توانند علائم را تخفیف بدهند. آنتی بیوتیک ها،پنومونی ثانویه‌ی باکتریال را درمان نموده و داروهای ضد ویروسی (که برای دیگر بیماری ها استفاده می شوند) نیز می توانند بهبود بیماران را تسریع نمایند.
  • واکسن های موجود: در حال حاضر وجود ندارد؛ احتمالا یک واکسن در یک سال آینده تولید خواهد شد.

چه زمانی وضعیت پیش آمده به دلیل کووید-19 به حالت عادی برخواهد گشت؟
طبق اظهارات دکتر شلیس، تا زمان پیدایش یک واکسن موثر، این بیماری وارد فرایند ایمنی دسته ای (به مصونیت اکثریت افراد یک جمعیت در برابر یک بیماری، ایمنی دسته ای گفته می شود؛ در این حالت، اکثر افراد در برابر بیماری ایمن هستند و بنابراین در سایه‌ی افراد ایمن، افراد غیر ایمن نیز به بیماری مبتلا نمی شوند) خواهد شد. دکتر شلیس بیان داشت :«ما واقعا به یک واکسن نیاز داریم» و افزود که در بهترین حالت، یک تا دو سال زمان نیاز است تا سازمان غذا و دارو ایمنی واکسن را تایید کند.
همچنین ما به جمع آوری اطلاعات در خصوص میزان شیوع عفونت، راه های مختلف انتقال ویروس و نیز نحوه‌ی کنترل آن نیاز داریم.
جانسون می گوید :«تا آن زمان نیاز است تا با فاصله گذاری اجتماعی، تعداد مبتلایان را به حداقل برسانیم».
ما نیاز داریم تا با همکاری یکدیگر، مواجهه‌ی دیگران و به خصوص افراد مسن و دارای بیماری های زمینه ای با ویروس را (که علائم بیماری در آنها شدیدتر هستند) محدود نماییم.
نیازی به وحشت نیست. به یاد داشته باشید که اکثریت موارد COVID-19 خفیف هستند. با این حال باید برای کنترل بیماری، پیشگیری از گسترش آن و جلوگیری از ابتلای افراد مستعد به آن تلاش کنیم.

سخن پایانی: کووید-19، که یک بیماری ناشی از کروناویروس جدید می باشد، اولین بیماری تهدید کننده‌ی گسترش یافته در سطح جهان نبوده و آخرین مورد نیز نخواهد بود.

[تعداد: 1   میانگین:  5/5]
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن