۶ ورزش برای واریس پا؛ چه حرکاتی مفید و چه ورزش‌هایی مضر هستند؟

۶ ورزش برای واریس پا؛ چه حرکاتی مفید و چه ورزش‌هایی مضر هستند؟

تأیید‌‌‌‌‌‌‌ شده توسط پزشکان درمانکده

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت معاینه، تشخیص و درمان از پزشکان درمانکده مشاوره بگیرید.

واریس نوعی عارضه عروقی شایع است که در آن دریچه‌های یک‌طرفه ورید دچار اختلال شده و خون به ‌جای حرکت رو به بالا، دچار برگشت یا رفلاکس به سمت پایین می‌شود. اگرچه برای درمان این بیماری روش‌های متنوعی وجود دارد؛ اما بسیاری از مبتلایان به آن راه‌کارهای غیرتهاجمی را ترجیح می‌دهند و درباره امکان درمان واریس با ورزش سوالات متعددی مطرح می‌کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که فعالیت بدنی سبک تا متوسط برای بیشتر افراد مفید است و با بهبود گردش خون و کنترل وزن، به تسکین درد و تورم کمک می‌کند؛ اما بیماری را به طور کامل از بین نمی‌برد. اگر علاقه‌مند هستید با فواید ورزش برای واریس پا و چند تمرین مناسب در این زمینه آشنا شوید، این مقاله از مجله سلامت درمانکده را تا انتها بخوانید.

آیا ورزش برای واریس پا مفید است؟

وقتی از علت واریس پا در جوانی یا سالمندی صحبت به میان می‌آید، می‌توان به کم‌تحرکی به عنوان یکی از عوامل خطر بروز این بیماری اشاره کرد. از این‌رو پزشکان معمولا فعالیت بدنی منظم را برای پیشگیری از واریس پا و همچنین کنترل علائم آن توصیه می‌کنند. به طور کلی، فعالیت بدنی سبک تا متوسط مانند پیاده‌روی می‌تواند با فعال ‌کردن عضلات ساق پا به بازگشت خون به سمت قلب کمک کند. با این حال، ورزش توانایی ترمیم دریچه وریدی معیوب را ندارد و باعث حذف رگ‌های واریسی ایجادشده نمی‌شود.

برای افزایش اثربخشی ورزش باید به سایر عوامل مرتبط با سبک زندگی خود نیز توجه داشته باشید. برای کسب اطلاعات بیشتر، پیشنهاد می‌کنیم مقاله برای درمان واریس چه بخوریم را بخوانید.

ورزش چگونه به واریس پا کمک می‌کند؟

مکانیسم تاثیر ورزش بر سلامت عروق، بر عملکرد پمپ عضلانی ساق (Calf Muscle Pump) استوار است که در اصطلاح عامیانه از آن به عنوان قلب دوم بدن یاد می‌شود. وریدهای پا برای انتقال خون به سمت بالا با چالش بزرگی به نام جاذبه زمین روبه‌رو هستند. هنگام راه رفتن، انقباض متناوب عضلات ساق پا مانند یک پیستون مکانیکی قدرتمند عمل می‌کند؛ به این معنی که دیواره وریدها را به آرامی فشرده کرده و خون را به سمت بالا می‌راند. با رها شدن عضله، وریدها مجددا پر از خون می‌شوند و این چرخه مداوم انقباض و استراحت، جلوی تجمع خون را در پاها می‌گیرد.

علاوه بر فعال‌سازی پمپ عضلانی ساق، فعالیت بدنی منظم در کنترل وزن نیز نقش دارد. چاقی فشار زیادی بر وریدهای شکم، لگن و پا وارد کرده و بازگشت خون را از اندام‌های تحتانی به سمت قلب دشوارتر می‌کند. بنابراین حفظ وزن در محدوده مناسب می‌تواند فشار اضافی واردشده بر عروق را کاهش دهد و به کنترل بعضی علائم واریس پا کمک کند.

از سوی دیگر، ورزش از نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت جلوگیری می‌کند. سبک زندگی کم‌تحرک روی فعالیت پمپ عضلانی ساق تاثیر منفی دارد و به تجمع خون در پاها، افزایش فشار وریدی و تشدید تورم منجر می‌شود. فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی با فعال نگه داشتن عضلات ساق به بهبود گردش خون کمک می‌کنند و احساس سنگینی و خستگی را در پاها کاهش دهند.

تصویر ساق پای یک ورزشکار را می بینید
نقش پمپ عضلات ساق در واریس پا

آیا ورزش می‌تواند واریس را درمان کند؟

خیر، ورزش رگ‌های واریسی یا آسیب‌های وریدی را به ‌طور کامل برطرف نمی‌کند. اما با فعال کردن پمپ عضلانی ساق و کمک به کنترل وزن، از تجمع خون در اندام‌های تحتانی جلوگیری می‌کند و علائم واریس را کاهش می‌دهد. فقط به یاد داشته باشید که نباید جایگزین ارزیابی پزشکی شود. در صورتی که علائم شما شدید، مداوم یا رو به افزایش هستند، حتما برای درمان واریس پا با دکتر قلب و عروق مشورت کنید.

If you have varicose veins, exercise can’t cure them, but it can ease your discomfort.
اگر به واریس مبتلا هستید، ورزش باعث درمان آن نمی‌شود. اما می‌تواند به کاهش ناراحتی شما کمک کند.

webmd

بهترین ورزش‌ برای واریس پا چیست؟

ورزش‌های هوازی و کم‌فشار که پمپ عضلانی ساق را فعال می‌کنند، گردش خون را به شکل محسوس بهبود می‌بخشند. در ادامه به چند تمرین ایمن که می‌توانند بهترین ورزش برای درمان واریس پا باشند، اشاره می‌کنیم.

می‌ترسی ورزش واریست رو بدتر کنه؟

همین امروز از متخصص راهنمایی بگیر

۱. پیاده‌روی

پیاده‌روی یکی از ساده‌ترین فعالیت‌ها برای تقویت پمپ عضلانی ساق پا است. با هر گامی که برمی‌دارید، انقباض عضلات پا مانند پیستون عمل کرده و خون را در عروق به سمت بالا و قلب هدایت می‌کند.

چطور آن را انجام دهیم؟

با گام‌های منظم و آرام روی سطح صاف راه بروید. حتما الگوی صحیح راه رفتن، یعنی فرود آمدن روی پاشنه و انتقال وزن به سمت پنجه پا، را رعایت کنید تا عضلات ساق به شکل کامل درگیر شوند.

در صورت احساس درد شدید، تورم یا سنگینی غیرعادی در پاها، سرعت یا مسافت پیاده‌روی را کاهش دهید. همچنین از پیاده‌روی طولانی در هوای بسیار گرم بپرهیزید. چون این کار باعث اتساع عروق می‌شود.

۲. دوچرخه‌سواری یا دوچرخه ثابت

دوچرخه‌سواری با ایجاد حرکات تکراری در مچ و زانو، عضلات را فعال می‌کند و جریان خون را در اندام تحتانی بهبود می‌بخشد.

چطور آن را انجام دهیم؟

روی سطح صاف دوچرخه‌سواری کنید. اگر علاقه‌مند به استفاده از دوچرخه ثابت هستید، صندلی را در ارتفاع مناسب قرار داده و رکاب ‌زدن را با ریتم یکنواخت انجام دهید.

در صورت احساس درد یا خستگی شدید، سرعت رکاب زدن را کم کنید. همچنین اگر به مشکلات مفصلی، اختلال تعادل یا درد پا مبتلا هستید، نظر دکتر واریس را در مورد شدت و نحوه انجام این ورزش جویا شوید.

۳. شنا و راه رفتن در آب

شنا و راه رفتن در آب به عنوان یک فعالیت هوازی کم‌فشار و بسیار ایده‌آل شناخته می‌شود. شناور بودن در آب فشار وزن را از روی مفاصل و عروق پا برمی‌دارد و به هدایت خون به سمت بالا کمک می‌کند.

چطور آن را انجام دهیم؟

می‌توانید در بخش کم‌عمق استخر به ‌آرامی راه بروید یا پا زدن ملایم را تمرین کنید. با این حال، اگر احساس خستگی یا تنگی نفس داشتید، سرعت حرکت را کاهش دهید. همچنین از شنا در آب بسیار داغ بپرهیزید. چرا که حرارت بالا عروق را گشاد می‌کند و باعث تجمع خون در آن‌ها می‌شود.

۴. بالا آمدن روی پنجه (Calf raise)

این حرکت مستقیما پمپ عضلانی ساق پا را هدف قرار می‌دهد و با منقبض کردن عضلات باعث حرکت خون به سمت بالا می‌شود.

چطور آن را انجام دهیم؟

برای حفظ تعادل، کنار دیوار یا پشت صندلی بایستید و دست‌ها را روی آن بگذارید. سپس به صورت کنترل‌شده روی پنجه‌های پا بلند شوید و به آرامی به نقطه شروع بازگردید.

در صورت احساس درد یا ناپایداری، دامنه حرکت را محدودتر کرده یا شدت آن را کاهش دهید. همچنین به یاد داشته باشید که این حرکت در افراد با مشکل تعادل، درد پا یا بیماری‌های اسکلتی-عضلانی باید با احتیاط فراوان انجام شود.

۵. پمپ مچ پا (Ankle pumps)

این تمرین از تجمع خون در عروق پایین‌تنه جلوگیری می‌کند. به همین دلیل، برای محیط کار و کسانی که مجبور به نشستن طولانی‌مدت هستند، بسیار مناسب است.

چطور آن را انجام دهیم؟

همان‌طور که پشت میز نشسته‌اید، پنجه پاهای خود را به سمت بدن کشیده و سپس آن‌ها را در جهت مخالف هدایت کنید. اگر در ناحیه مچ پا احساس گرفتگی، خشکی یا درد کردید، تمرین را با آرامش بیشتری انجام داده و دامنه حرکتی را کاهش دهید.

۶. چرخش مچ پا (Ankle rotations)

انجام این ورزش برای واریس پا در خانه و محل کار امکان‌پذیر است. چرخش مچ پا گردش خون را بهبود می‌بخشد و به عنوان یک حرکت ساده برای کاهش اثرات منفی بی‌تحرکی معرفی می‌شود.

چطور آن را انجام دهیم؟

در حالت نشسته، مچ پا را به آرامی در جهت عقربه‌های ساعت و سپس در خلاف جهت آن بچرخانید. در صورت احساس فشار یا درد در مفصل مچ، شعاع دایره‌های چرخش را کوچک‌تر کرده و سرعت حرکت را کم کنید.

اینفوگرافی بهترین حرکات ورزشی برای واریس پا
فعالیت‌های ساده‌ای که عضلات ساق و مچ را درگیر می‌کنند، می‌توانند به بازگشت خون وریدی و کاهش بی‌تحرکی کمک کنند.

پیاده‌روی برای واریس مفید است یا مضر؟

پیاده‌روی برای بیشتر افراد مبتلا به واریس مضر نیست. چون با انقباض متناوب عضلات ساق، خون را در عروق به سمت بالا هدایت می‌کند و علائم شایع بیماری مانند احساس سنگینی و درد را کاهش می‌دهد. با این حال، برای بهره‌مندی از فواید پیاده‌روی، بهتر است آن را با شدت مناسب و به‌ تدریج شروع کنید تا عضلات فرصت کافی برای سازگاری داشته باشند و فشار ناگهانی به پاها وارد نشود.

در عین حال، توجه به پیام‌های بدن در طول تمرین اهمیت حیاتی دارد. پیاده‌روی نباید باعث بروز یا تشدید درد شود. اگر در حین حرکت یا پس از آن دچار درد، تورم یا احساس سوزش شدید، بلافاصله فعالیت را متوقف کرده و برای دریافت راهنمایی‌های تخصصی با متخصص قلب آنلاین تماس بگیرید.

دویدن برای واریس ضرر دارد؟

برخلاف تصور بسیاری از افراد، دویدن برای تمام بیماران خطرناک نیست. همچنین شواهد معتبری وجود ندارد که ثابت کند این فعالیت به تنهایی می‌تواند باعث ایجاد واریس یا تشدید علائم آن شود. در واقع، دویدن با انقباض مداوم عضلات پایین‌تنه، پمپ ساق پا را فعال می‌کند. اما ضربات متوالی برخورد پا با سطوح سخت ممکن است در بعضی عروق ضعیف‌، فشار موقتی و ناخواسته‌ ایجاد کند. بنابراین ملاک اصلی تصمیم‌گیری، واکنش بدن است. اگر دویدن باعث تشدید درد، احساس سنگینی یا تورم پاها شود، نشانه این است که عروق زیر فشار بیش‌از‌حد قرار دارند. در چنین شرایطی باید شدت و مسافت دویدن را کاهش داد یا در صورت لزوم، به سراغ ورزش‌های سبک‌تر مانند پیاده‌روی رفت.

در نهایت، ذکر این نکته ضروری است که در بعضی شرایط ویژه احتیاط کامل الزامی است. افراد مبتلا به زخم‌های پوستی، التهاب حاد یا تورم یک‌طرفه پا و کسانی که به ‌تازگی درمان‌های پزشکی از جمله عمل واریس پا را انجام داده‌اند، باید فعالیت‌هایی نظیر دویدن را حتما تحت نظر پزشک شروع کنند تا از بروز هرگونه عارضه جانبی جلوگیری شود.

بدنسازی و وزنه ‌زدن برای واریس مضر است؟

این نوع ورزش برای واریس پا به طور کامل ممنوع نیست و حتی می‌تواند برای سلامت عمومی بدن، افزایش تراکم استخوان، تقویت عضلات و بهبود متابولیسم مفید باشد. با این حال، نحوه اجرای تمرینات اهمیت زیادی دارد. هنگام برداشتن وزنه‌های سنگین، بسیاری از افراد ناخودآگاه اقدام به حبس نفس می‌کنند که این کار باعث افزایش ناگهانی فشار داخل شکم شده و از بازگشت خون به سمت قلب جلوگیری می‌کند. در نتیجه، فشار زیادی به عروق پا وارد می‌شود که این امر می‌تواند علائم بیماری را تشدید کند.

برای انجام تمرینات مقاومتی، رعایت نکات زیر ضروری است:

  • تنفس منظم و پرهیز از حبس نفس: در طول اجرای حرکات، تنفس مداوم و ریتمیک داشته باشید.
  • شروع تدریجی: اگر از علائم واریس رنج می‌برید، برنامه تمرینی خود را با وزنه‌های سبک‌ آغاز کرده و وزن آن‌ها را به تدریج افزایش دهید.
  • ارزیابی پزشکی در صورت بروز علائم هشداردهنده: اگر حین تمرین یا پس از آن با علائم غیرعادی مانند درد و تورم مواجه شدید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و با پزشک تماس بگیرید.

کدام ورزش برای واریس پا مناسب نیست؟

هر فعالیتی که باعث بدتر شدن رگ‌ های عنکبوتی پا شود، علائم واریس را تشدید کند یا با شرایط جسمی فرد ناسازگار باشد، باید تعدیل و اصلاح شود. به طور کلی، وقتی از ورزش‌های مضر برای واریس صحبت به میان می‌آید، می‌توان به فعالیت‌های زیر اشاره کرد:

  • فعالیت بسیار شدید در افراد تازه‌کار: شروع ناگهانی تمرینات سنگین در کسانی که تازه ورزش را آغاز کرده‌اند و از علائم واریس رنج می‌برند، می‌تواند فشار زیاد به عروق پا وارد کند.
  • استفاده از وزنه سنگین همراه با حبس نفس: برداشتن وزنه‌های سنگین که فرد را ناچار به حبس نفس می‌کند، بازگشت وریدی را مختل کرده و فشار عروقی را افزایش می‌دهد.
  • فعالیت‌هایی که به پوست آسیب‌دیده ضربه وارد کنند: هرگونه تحرک یا ورزشی که موجب ضربه، فشار مستقیم یا اصطکاک با زخم وریدی شود، روند بهبودی را به تاخیر می‌اندازد.
  • ورزش در حضور علائم غیرعادی: تورم یا درد شدید یک پا ممکن است نشانه اختلالات جدی مانند لخته شدن خون باشد. در چنین شرایطی، انجام هرگونه فعالیت بدنی تا زمان ارزیابی پزشکی ممنوع است.

برنامه ساده حرکتی برای افرادی که زیاد می‌نشینند یا می‌ایستند

نشستن یا ایستادن مداوم، یکی از مهم‌ترین عوامل فشار بر سیستم وریدی پاها است. برای افرادی که به واسطه شغل خود مجبورند چند ساعت پشت میز بنشینند یا در یک نقطه بایستند، گنجاندن حرکات ساده در برنامه روزمره می‌تواند مفید باشد. این وقفه‌های حرکتی کوتاه، بدون اینکه در روند کار اختلال ایجاد کنند، باعث فعال شدن پمپ عضلانی ساق می‌شوند و گردش خون را بهبود می‌بخشند.

اگر به دنبال بهترین ورزش برای واریس پا هستید و می‌خواهید پیامدهای منفی کم‌تحرکی را کاهش دهید، راه‌کارهای زیر را امتحان کنید:

  • تغییر وضعیت بدن: تا جایی که شرایط محیط کار اجازه می‌دهد، هرازگاهی از جای خود بلند شوید و چند دقیقه راه بروید.
  • انجام حرکات مچ پا در حالت نشسته: هنگام کار کردن پشت میز، با خم و راست کردن مچ پا یا چرخاندن آن، عضلات ساق را فعال نگه ‌دارید.
  • حرکت روی پنجه پا: کنار صندلی یا دیوار بایستید و چند بار به آرامی روی پنجه‌های پا بلند شده و سپس به نقطه شروع برگردید.
  • جابه‌جایی وزن در ایستادن‌های طولانی: هنگام ایستادن، به جای قرار گرفتن در یک وضعیت کاملا ثابت، وزن خود را به طور متناوب بین پاها جابه‌جا کنید یا قدم‌های بسیار کوچک بردارید.
اینفوگرافی حرکات ساده در محل کار برای کاهش بی‌تحرکی در افراد مبتلا به واریس
شکستن دوره‌های طولانی نشستن یا ایستادن ثابت و فعال‌ کردن عضلات ساق می‌تواند به بازگشت خون وریدی کمک کند.

بالا بردن پاها ورزش محسوب می‌شود؟

قرار دادن پاها بالاتر از سطح قلب، یک اقدام موثر برای کمک به حرکت خون است. این کار با بهره‌گیری از نیروی جاذبه زمین، فشار عروقی را کاهش داده و به تسکین تورم، احساس سنگینی و خستگی پاها کمک می‌کند. با این حال، تمرین ورزشی محسوب نمی‌شود. چون ورزش بر پایه انقباض عضلات ساق پا و تحریک پمپ عضلانی استوار است؛ در حالی که بالا گرفتن پاها به هیچ‌وجه چنین اثری ندارد. بنابراین این روش باید صرفا به عنوان یک اقدام مکمل در کنار فعالیت بدنی منظم به‌کار رود؛ نه جایگزینی برای آن.

ورزش با جوراب واریس؛ لازم است یا نه؟

پوشیدن جوراب واریس یا جوراب فشاری، یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای کنترل علائم به شمار می‌رود. با این حال، استفاده از آن هنگام ورزش برای همه افراد اجباری نیست. بعضی بیماران ممکن است طبق تجویز دکتر واریس از این محصول حین تمرین استفاده کنند تا از تجمع خون در عروق جلوگیری شود. اما از آنجایی که هر فرد بر اساس شدت بیماری به نوع خاصی از جوراب نیاز دارد؛ برای انتخاب این محصول باید حتما با پزشک مشورت کرد.

ورزش بعد از لیزر یا اسکلروتراپی واریس

بعد از اسکلروتراپی واریس یا لیزر واریس پا، فعالیت بدنی سبک در تسریع روند بهبودی نقش کلیدی ایفا می‌کند. به همین دلیل، پزشکان در بسیاری از موارد توصیه می‌کنند بیمار بلافاصله پس از درمان راه برود. این کار با فعال‌سازی پمپ عضلانی ساق به تسهیل جریان خون در وریدها کمک کرده و خطر بروز عوارض جدی مانند لخته شدن خون را به حداقل می‌رساند.

با این حال، فعالیت‌های سنگین نظیر دویدن باید با احتیاط شروع شوند. زمان بازگشت به این‌گونه ورزش‌ها بعد از لیزردرمانی یا اسکلروتراپی واریس به عوامل مختلفی از جمله وسعت رگ‌های درمان‌شده و سرعت ترمیم عروق بستگی دارد. بنابراین اگر به تازگی تحت درمان قرار گرفته‌اید، در مورد ورزش‌های مناسب و نامناسب برای واریس با پزشک معالج خود مشورت کنید.

چه زمانی قبل از ورزش باید پزشک را ببینیم؟

برای اینکه ورزش برای واریس پا مفید باشد و به عوارض جدی منجر نشود، در شرایط زیر حتما با پزشک صحبت کنید:

  • تورم ناگهانی و یک‌طرفه پا به‌خصوص اگر با درد، گرمی یا قرمزی همراه باشد
  • درد شدید که با الگوی معمول واریس متفاوت است
  • خونریزی از رگ واریسی که به ارزیابی فوری نیاز دارد
  • ابتلا به زخم واریس پا یا مشکلات پوستی
  • تنگی نفس یا درد قفسه سینه همراه با علائم پا که معمولا نیازمند ارزیابی اورژانسی است

همچنین اگر باردار هستید و واریس دارید، از پزشک بخواهید بهترین فعالیت‌ها را متناسب با شرایط شما پیشنهاد دهد. بارداری ممکن است علائم واریس را تشدید کند یا برای اولین بار باعث بروز این بیماری شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، مقاله واریس پا در بارداری و واریس واژن در بارداری را بخوانید.

چه زمانی ورزش به ‌تنهایی کافی نیست؟

ورزش برای واریس پا مفید است، اما به تنهایی کافی نیست. اگر این بیماری با درد شدید و مداوم، تورم پایدار، خونریزی از عروق سطحی یا تغییرات پوستی همراه باشد، ورزش دیگر قادر به کنترل آن نخواهد بود.

در صورت بروز واریس علامت‌دار، ارزیابی پزشکی برای تشخیص علت رفلاکس وریدی ضروری است. در این شرایط، تکیه بر درمان‌های تخصصی به همراه ورزش مداوم می‌تواند به بهبودی کامل و پیشگیری از عوارض جدی کمک کند.

امروزه برای درمان مشکلات عروقی از روش‌های متنوعی استفاده می‌شود. در صورتی که به کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه علاقه‌مند هستید، مقاله پماد برای درمان واریس و قرص واریس را مطالعه کنید.

کلام پایانی

ورزش سبک تا متوسط راه‌کار بسیار موثری برای تقویت پمپ عضلانی ساق و کاهش علائم واریس به شمار می‌رود. اما نمی‌تواند رگ‌های آسیب‌دیده را به طور کامل درمان کند. همچنین اگر به طور غیراصولی انجام شود، ممکن است با عوارض جدی همراه باشد. با توجه به اینکه شرایط افراد مختلف با هم متفاوت است؛ توصیه می‌شود پیش از شروع برنامه ورزشی جدید، حتما با پزشک مشورت کنید. برای ویزیت حضوری یا مشاوره آنلاین با بهترین متخصصان، به سایت درمانکده سر بزنید و اولین گام را برای بهبود وضعیت خود بردارید.

سوالات متداول

آیا پیاده‌روی برای واریس پا خوب است؟

پیاده‌روی سبک تا متوسط در بیشتر افراد از بی‌تحرکی بهتر است. چرا که می‌تواند با فعال ‌کردن عضلات ساق به بازگشت خون کمک کند.

آیا ورزش واریس را از بین می‌برد؟

خیر. ورزش برای واریس پا و کنترل علائم آن مفید است، اما رگ آسیب‌دیده یا رفلاکس وریدی را از بین نمی‌برد.

دویدن برای واریس مضر است؟

برای همه، خیر. اگر علائم تشدید نشود و منع پزشکی وجود نداشته باشد، دویدن ممنوع نیست. با این حال، شدت فعالیت باید متناسب با شرایط فرد تنظیم شود.

بدنسازی باعث واریس می‌شود؟

شواهد کافی برای اینکه تمرین مقاومتی به تنهایی باعث واریس شود، وجود ندارد. در فرد علامت‌دار بهتر است شدت تمرین به تدریج افزایش یابد و از حبس نفس هنگام بلند کردن وزنه‌های سنگین اجتناب شود.

شنا برای واریس خوب است؟

این ورزش واریس پشت زانو و سایر نواحی پا را کنترل می‌کند و علائم آن را کاهش می‌دهد. اما نمی‌تواند بیماری را به طور کامل درمان کند.

آیا بالا بردن پاها واریس را درمان می‌کند؟

خیر. بالا گرفتن پاها ممکن است در بعضی افراد ورم یا سنگینی را موقتا کاهش دهد، اما رگ واریسی را از بین نمی‌برد.

بعد از لیزر واریس چه زمانی می‌توان ورزش کرد؟

زمان برگشت به ورزش شدید به شرایط بیمار و نظر پزشک بستگی دارد.

منابع: nice | guysandstthomas | pmc.ncbi

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد رای‌ها 0

هنوز امتیازی ثبت نشده

elh.zamani@yahoo.com
الهام زمانی

الهام زمانی هستم. در رشته تغذیه در مقطع فوق لیسانس تحصیل کردم و به دلیل علاقه‌ای که به نوشتن دارم وارد حوزه تولید محتوا شدم. خوشحالم که با نوشتن مطالب به‌روز و قابل فهم، ضمن آموختن چیزهای جدید به افزایش آگاهی جامعه درباره بیماری‌ها و سبک زندگی سالم کمک می‌کنم.

مشاهده سایر مطالب
اشتراک در
اطلاع از
guest

شماره تماس شما در سایت نمایش داده نمی‌شود و فقط برای اطلاع‌رسانی پاسخ پزشک استفاده می‌شود.

0 پرسش و پاسخ