سندروم تورت؛ علت تیک‌های عصبی و راه‌های کنترل آن

گاهی برخی کودکان یا نوجوانان حرکات و صداهایی از خود نشان می‌دهند که کنترل آن‌ها برایشان دشوار است؛ رفتارهایی که در نگاه اول با اضطراب و شیطنت همراه هستند؛ اما پشت این واکنش‌های ناگهانی، گاهی یک اختلال عصبی پنهان شده است که می‌تواند زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. سندروم تورت از جمله اختلالاتی است که علاوه بر علائم ظاهری، می‌تواند بر روابط اجتماعی، اعتمادبه‌نفس و کیفیت زندگی فرد تاثیر منفی بگذارد. در این مقاله از مجله سلامت درمانکده همراه ما باشید تا شما را با علل، علائم و روش‌های درمان این سندروم بیشتر آشنا کنیم.

سندروم تورت چیست؟

سندروم تورت (Tourette Syndrome) یا توره که به اختصار به آن TS می‌گویند، یک اختلال عصبی و نورولوژیک است که معمولا از دوران کودکی آغاز می‌شود و با تیک‌های حرکتی و صوتی همراه است. این سندروم باعث می‌شود افراد حرکات و پرش‌های عضلانی انجام دهند یا صداهای ناگهانی و تکراری از خود خارج کنند که به آن‌ها «تیک» می‌گویند. بهترین دکتر مغز و اعصاب برای تشخیص سندروم تورت و اختلال تیک، علائم فرد مانند پلک زدن مکرر، بالا انداختن شانه، صاف کردن مداوم گلو، سرفه‌های تکراری یا بیان بعضی کلمات را به دقت بررسی می‌کند. این علائم ممکن است در افراد مختلف، متفاوت باشند و در دوره‌هایی کمتر یا شدیدتر شوند. بسیاری از افراد مبتلا به سندروم تورت، علائم آزاردهنده‌ا‌ی ندارند و تیک‌ها معمولا پس از دوره نوجوانی کمتر می‌شوند؛ با این حال ممکن است در شرایطی مانند اضطراب و هیجان تشدید شوند. اگر کنجکاوید درباره شایع ترین بیماری های مغز و اعصاب بیشتر بدانید، می‌توانید مقاله مرتبط با آن را در درمانکده مطالعه کنید.

کودکت حرکات عجیب داره و نگران ابتلاش به سندروم تورت هستی؟

بدون نیاز به مراجعه حضوری، از متخصص مشاوره بگیر

نوبت حضوریمتخصص مغز و اعصاب پزشک آنلاین مغز و اعصاب

علت سندروم تورت

هنوز علت اصلی بروز سندروم تورت مشخص نیست. تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهند، این اختلال می‌تواند یک بیماری ژنتیکی و ارثی باشد؛ بدین معنی که از طریق ژن‌ها از والدین به فرزندان منتقل می‌شود. دیگر علل احتمالی شامل موارد زیر هستند:

• عوامل محیطی: برخی آسیب‌های شدید مغزی، عفونت‌ها و استرس‌های دوران کودکی، می‌توانند موجب تشدید تیک‌ها شوند.
• عوامل عصبی: اختلال در بخش‌های خاص مغز که مسئول کنترل حرکات و رفتار هستند، می‌تواند در ایجاد تیک‌ها موثر باشد.
• عدم تعادل شیمیایی در مغز: نغییر و عدم تعادل در فعالیت مواد شیمیایی مغز مانند دوپامین و سروتونین با سندروم تورت مرتبط است.

لازم به ذکر است که تیک‌ها در شرایطی همچون اضطراب و هیجان تشدید می‌شوند و در آرامش و انجام فعالیتی که نیاز به تمرکز دارند، کاهش می‌یابند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که عوامل زیر ممکن است با TS مرتبط باشند، اما تحقیقات بیشتری برای درک بهتر این ارتباطات لازم است:

• استعمال دخانیات در دوران بارداری
• عوارض بارداری
• وزن کم هنگام تولد
• عفونت

علت‌های بروز تیک عصبی توره چیست؟

عوامل متعددی ممکن است به طور همزمان در بروز تیک عصبی توره اثرگذار باشند. در جدول زیر یک بار دیگر به طور خلاصه علل ایجاد سندروم توره یا تیک عصبی توره را بررسی می‌کنیم:

علت ایجاد تیک عصبی توره	توضیحات
عوامل محیطی	تنش‌های عاطفی، بی‌خوابی، خستگی، استرس مزمن، مصرف زیاد کافئین و زندگی در شرایط خاص مانند جنگ و محیط‌های پرسروصدا می‌توانند موجب تشدید تیک‌ها شوند.
ژنتیک	محققان بر این باورند، کودکانی که والدینی با سابقه تیک عصبی دارند، بیشتر در معرض اختلال توره هستند.
عدم تعادل شیمیایی مغز	میزان غیر طبیعی انتقال‌دهنده‌های عصبی روی الگوهای حرکتی، عاطفی و رفتاری فرد تاثیر می‌گذارند و باعث بروز تیک عصبی می‌شوند.
عوامل نورولوژیکی	برخی محققان معتقدند تفاوت در رشد مغز و نواحی مسئول کنترل رفتار و حرکات در ایجاد تیک‌ها نقش دارند.
عفونت‌ها و پاسخ ایمنی بدن	بعضی از تحقیقات، ابتلای مکرر کودک به عفونت‌های استرپتوکوک و گلو درد را به دلیل واکنش غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن با بروز تیک مرتبط می‌دانند.

انواع سندروم تورت چیست؟

اختلال تورت به ۲ دسته تیک‌های حرکتی و صوتی تقسیم می‌شود و هر یک می‌توانند شامل تیک‌های ساده و پیچیده باشند. تیک‌های ساده فقط بخش کمی از بدن را درگیر می‌کنند و تیک‌های پیچیده علاوه بر اینکه در قسمت‌های مختلف بدن ایجاد می‌شوند، می‌توانند دارای الگو باشند.

۱- تیک‌های حرکتی

تیک‌های حرکتی باعث حرکاتی در بدن می‌شوند. انواع ساده و پیچیده آن عبارت‌اند از:

• تیک‌های حرکتی ساده: حرکات ناگهانی و سریع مانند چشمک و پلک زدن، حرکات دهان، بالا انداختن شانه، چپ کردن چشم‌ها، بو کشیدن یا تکان دادن سر و بازو
• تیک‌های حرکتی پیچیده: حرکات هدفمندتر مانند پریدن، لمس کردن اشیا یا انجام حرکات خاص (خم شدن، پیچ خوردن یا حرکات نامناسب و زننده)

۲- تیک‌های صوتی

تیک‌های صوتی شامل صداهایی هستند که فرد با دهان و صدای خود ایجاد می‌کند. انواع ساده و پیچیده آن عبارت‌اند از:

• تیک‌های صوتی ساده: صاف کردن مداوم گلو، سرفه، خرخر یا پارس کردن
• تیک‌های صوتی پیچیده: فریاد زدن، تکرار کلمات و عبارات خود یا دیگران، استفاده از کلمات و جملات خاص یا نامناسب

Tics typically show up between ages 2 and 15, with the average being around 6 years of age. Males are about three to
four times more likely than females to develop Tourette syndrome

تیک‌ها معمولا بین ۲ تا ۱۵ سالگی ظاهر می‌شوند و میانگین شروع آن‌ها حدود ۶ سالگی است. احتمال ابتلای مردان به سندرم تورت حدود سه تا چهار برابر بیشتر از زنان است.

به نقل از سایت: cdc

علائم سندروم تورت

تیک‌ها اصلی‌ترین علائم سندروم تورت هستند که ممکن است ساده و موقتی باشند و حدود چند هفته تا چند ماه طول بکشند، همچنین این احتمال وجود دارد که از نوع پیچده و طولانی‌مدت باشند. علائم TS معمولا از سنین ۵ تا ۱۰ سالگی در کودک شروع می‌شوند. اولین علائم را می‌توان شامل تیک‌های حرکتی دانست که در ناحیه سر و گردن رخ می‌دهند.

در بیشتر موارد، این سندروم در دوره نوجوانی و اوایل بزرگسالی کاهش پیدا می‌کند و حتی ممکن است کاملا از بین برود. با این حال، برخی افراد مبتلا به TS، تیک‌ها را در بزرگسالی هم تجربه می‌کنند و در بعضی موارد، این تیک‌ها در بزرگسالی بدتر می‌شوند. به طور کلی، می‌توان مهم‌ترین علائم این سندروم را شامل موارد زیر دانست:

• پلک زدن مکرر یا غیر ارادی
• چشمک زدن متناوب یا چرخاندن چشم‌ها
• تکان دادن سر یا شانه‌ها
• شکلک درآوردن یا حرکات ناگهانی صورت
• صاف کردن مداوم گلو
• سرفه یا خرخر کردن بدون علت جسمی
• تکرار بعضی کلمات یا صداها
• پریدن، لمس کردن مکرر اشیا یا حرکات تکراری بدن

برخی رسانه‌ها، افراد مبتلا به این سندروم را با علائمی همچون داد زدن غیر ارادی، فحش دادن (کوپرولالیا) یا تکرار مداوم کلمات دیگران (اکولالیا) معرفی می‌کنند. این علائم معمولا نادر هستند و برای تشخیص سندروم تورت، نیازی به وجود آن‌ها نیست.

اختلال تورت و سایر بیماری‌ها

اغلب بیماران مبتلا به اختلال تورت، درگیر مشکلات دیگری همچون اختلال وسواس فکری عملی (OCD) یا اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی (ADHD) هستند. اگر نمی‌دانید adhd چیست و چه علائمی دارد، می‌توانید مقاله مرتبط با آن را در درمانکده مطالعه کنید.

چه زمانی برای سندروم توره به پزشک مراجعه کنیم؟

همه تیک‌ها نشان‌دهنده اختلال تورت نیستند. گاهی کودکان تیک‌هایی پیدا می‌کنند که بعد از چند هفته یا چند ماه خودبه‌خود برطرف می‌شوند. اگر کودک شما رفتار غیر عادی مانند حرکات یا صداهای غیر ارادی دارد، بهتر است از طریق ویزیت آنلاین متخصص مغز و اعصاب با پزشک مشورت کنید تا علت اصلی رفتار کودک مشخص شود و مشکلات جدی سلامتی رد شوند.

روش تشخیص سندروم تورت

در حال حاضر، هیچ آزمایش مشخصی مانند آزمایش خون برای تشخیص سندروم توره وجود ندارد و پزشک برای تشخیص TS علائم فرد را بررسی می‌کند. این سندروم زمانی تشخیص داده می‌شود که هم تیک‌های حرکتی و هم تیک‌های صوتی پیش از ۱۸ سالگی و به مدت حداقل یک سال در فرد وجود داشته باشند. پزشک ابتدا در مورد زمان شروع تیک‌ها، نوع حرکات و صداهای غیر ارادی، مدت ماندگاری علائم و سابقه خانوادگی سوالاتی از فرد می‌پرسد و برای اطمینان از تشخیص خود، بیماری‌های دیگری را که علائم مشابهی با اختلال تورت دارند، رد می‌کند. برای این منظور ممکن است از موارد زیر استفاده کند:

• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
• توموگرافی کامپیوتری (CT)
• نوار مغز (EEG)

سندروم تورت درمان دارد؟

سندروم تورت درمان قطعی ندارد؛ اما علائم آن در بسیاری از بیماران قابل کنترل است و حتی این احتمال وجود دارد که با افزایش سن کاهش پیدا کند. هدف اصلی درمان، کم کردن شدت تیک‌ها و بهبود کیفیت زندگی فرد است. بسیاری از مبتلایان با روش‌هایی مانند رفتاردرمانی، دارودرمانی، مدیریت استرس و اضطراب می‌توانند تیک‌های خود را کنترل کنند. همچنین در بسیاری از کودکان، علائم در دوره نوجوانی تا اوایل بزرگسالی خفیف‌تر می‌شوند و گاهی تیک‌ها به طور قابل توجهی کاهش پیدا می‌کند.

درمان سندروم تورت

همان‌طور که بالاتر گفتیم، این سندروم درمان قطعی ندارد و پزشک فقط می‌تواند شدت علائم و میزان تاثیر تیک‌ها را کنترل کند. اگر تیک‌ها خفیف باشند، با پیگیری و آموزش کافی قابل کنترل هستند؛ اما زمانی که حرکات یا صداهای غیر ارادی باعث اختلال در تحصیل، کار و روابط اجتماعی یا تضعیف اعتمادبه‌نفس فرد شوند، درمان دارویی و حمایتی نیاز است.

۱- دارو درمانی

داروهایی که برای کنترل تیک و کاهش علائم همراه تجویز می‌شوند، عبارت‌اند از:

• داروهای کاهش‌دهنده یا مسدودکننده دوپامین: داروهایی مانند هالوپریدول، ریسپریدون و پیموزاید برای کاهش تیک‌ها تجویز می‌شوند. این داروها باید حتما زیر نظر پزشک متخصص اعصاب و روان مصرف شوند؛ زیرا ممکن است مصرف خودسرانه آن‌ها عوارضی همچون افزایش وزن و حرکات تکراری غیر ارادی به همراه داشته باشند.
• داروهای ضد افسردگی: گاهی پزشک برای کنترل غم، درمان علائم افسردگی و OCD داروی ضد افسردگی مانند فلوکستین تجویز می‌کند.
• داروهای بیش‌فعالی: محرک‌هایی مانند متیل فنیدیت و داروهای حاوی دکستروآمفتامین برای افزایش توجه و تمرکز تجویز می‌شوند. این داروها را باید با تجویز مستقیم روانپزشک مصرف کنید؛ زیرا در برخی افراد داروهای ADHD باعث تشدید علائم سندروم تورت می‌شوند.
• مهارکننده‌های آدرنژیک مرکزی: پزشک ممکن است داروهایی مانند کلونیدین و گوانفاسین را برای کنترل علائم رفتاری همچون کنترل تکانه و حملات خشم تجویز کند. این داروها ممکن است باعث خواب‌آلودگی شوند؛ به همین دلیل بهتر است هنگام مصرف آن‌ها از انجام کارهایی که به هوشیاری نیاز دارند، خودداری کنید.
• داروی ضد اضطراب: متخصص سلامت روان ممکن است برای کاهش اضطراب، داروهایی همچون کلونازپام و کلردیازپوکساید تجویز کند.
• داروهای ضد تشنج: برخی مطالعات جدید، تاثیر داروی توپیرامات که برای درمان صرع تجویز می‌شود را برای کاهش علائم افراد مبتلا به اختلال تورت تایید کرده‌اند. (اگر نمی‌دانید تشنج چیست و چه عوارضی دارد، می‌توانید مقاله مرتبط با آن را در درمانکده بخوانید.)

۲- رفتار درمانی

یکی از موثرترین روش‌های درمان غیر دارویی، رفتار درمانی به‌ویژه درمان معکوس‌سازی عادت است. در این روش، فرد یاد می‌گیرد علائم تیک را بشناسد و رفتارهای معکوس آن را تمرین کند. مثلا اگر تیک باعث می‌شود او شروع به مالیدن دست‌های خود به همدیگر کند، در این روش تمرین می‌کند تا هنگام ایجاد حس تیک، دست‌هایش را از یکدیگر جدا سازد.

۳- تزریق بوتاکس

در صورت صلاحدید پزشک، تزریق بوتاکس در عضله آسیب‌دیده می‌تواند به بهبود تیک ساده یا تیک‌های صوتی کمک کند. اثر این تزریق معمولا بعد از چند روز ظاهر می‌شود و حدود ۳ تا ۴ ماه باقی می‌ماند.

۴- تحریک عمقی مغز (DBS)

زمانی که شدت تیک‌ها بسیار زیاد است و به درمان دارویی یا رفتار درمانی پاسخ نمی‌دهند، تحریک عمقی مغز (DBS) می‌تواند موثر باشد. این روش، شامل کاشت الکترودهایی در مغز است تا پالس الکتریکی را به نواحی مشخصی در مغز بفرستد و فعالیت غیر طبیعی مدارهای مغز را کنترل کند. البته این روش هنوز در مراحل اولیه تحقیقات است و متخصصان نمی‌توانند به طور قطعی در مورد اثربخشی آن برای کنترل علائم سندروم تورت نظر دهند و به مطالعات بیشتری نیاز دارد.

۵- تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مغز (rTMS)

تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای یک روش غیر تهاجمی است که در آن از میدان‌های مغناطیسی برای تحریک یا تنظیم فعالیت بخش‌هایی از مغز استفاده می‌کنند. در این روش، یک کویل روی پوست سر قرار می‌گیرد و پالس‌های مغناطیسی به نواحی مرتبط با کنترل حرکت یا مهار تیک ارسال می‌شود. شواهد نشان می‌دهند روش تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای می‌تواند در برخی بیماران، شدت تیک‌ها را کاهش دهد؛ اما هنوز به عنوان درمان قطعی و استاندارد برای همه بیماران پذیرفته نشده و بیشتر در موارد مقاوم به درمان یا پژوهشی استفاده می‌شود.

۶- تغییر سبک زندگی

تغییر سبک زندگی یک بخش مهم در کنترل تیک‌هاست که باید در کنار دارو درمانی و درمان روانشناختی انجام شود. مهم‌ترین موارد عبارت‌اند از:

• کاهش استرس و اضطراب به کمک تکنیک‌های آرام‌سازی مانند مدیتیشن، یوگا و تنفس عمیق
• خواب کافی و منظم
• کاهش مصرف کافئین و محرک‌ها
• ورزش منظم برای کاهش اضطراب
• ایجاد محیط آرام و بدون فشار روانی

همچنین آموزش به بیمار و خانواده درباره ماهیت بیماری باعث جلوگیری از سرکوب تیک و در نتیجه کاهش شدت آن در بلندمدت می‌شود.

اثربخشی لورتا نوروفیدبک در درمان سندروم تورت

نوروفیدبک، به‌ویژه روش پیشرفته‌تر آن یعنی لورتا نوروفیدبک به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش علائم سندروم تورت مورد توجه قرار گرفته است. این روش با استفاده از ثبت امواج مغزی و آموزش تنظیم فعالیت بخش‌های خاصی از مغز، باعث می‌شود کنترل بهتری بر تیک‌های حرکتی و صوتی ایجاد شود.

برخی پژوهش‌ها و گزارش‌های بالینی نشان داده‌اند که نوروفیدبک می‌تواند در کاهش شدت تیک‌ها، اضطراب، تکانشگری و بهبود تمرکز بعضی از بیماران موثر باشد؛ به‌ویژه زمانی که همراه با دارو و روان درمانی استفاده شود. با این حال، هنوز شواهد علمی درباره اثربخشی قطعی لورتا نوروفیدبک در درمان اختلال تورت محدود است و این روش به عنوان درمان اصلی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. بیشتر مطالعات انجام‌شده، نمونه‌های کوچکی داشتند و نتایج آن‌ها کاملا یکسان نبوده است؛ به همین دلیل متخصصان معمولا نوروفیدبک را به عنوان درمان کمکی در کنار روش‌های تاییدشده مانند رفتار درمانی و دارو درمانی پیشنهاد می‌دهند.

عوارض اختلال تورت چیست؟

فرد مبتلا به سندروم تورت اغلب زندگی سالم و فعالی دارد؛ اما در طول زندگی ممکن است با یک سری چالش‌های رفتاری و اجتماعی مواجه شود که باعث کاهش اعتمادبه‌نفس او می‌شود و به تصویر ذهنی فرد از خود آسیب می‌زند. همچنین اگر علائم شدید باشند و درمان مناسبی دریافت نشود، می‌تواند موجب بروز عوارض شود. این عوارض در همه بیماران یکسان نیست و شدت آن‌ها می‌تواند از خفیف تا شدید متفاوت باشد. عوارض و بیماری‌هایی که با این سندروم مرتبط هستند، عبارت‌اند از:

• اختلال نقص توجه،بیشفعالی (ADHD)
• اختلال وسواس فکری عملی (OCD)
• اختلالات اضطرابی
• اختلالات خواب
• مشکلات اجتماعی مانند قضاوت و مسخره شدن، انزواطلبی و کاهش اعتمادبه‌نفس
• ناتوانی در یادگیری و مشکلات تحصیلی
• مشکل در کنترل خشم
• دردهای عضلانی مرتبط با تیک‌ها
• آسیب جسمی در تیک‌های شدید (آسیب به گردن یا مفاصل)
• مشکلات شغلی و ارتباطی در بزرگسالی

تجربه زندگی با سندروم تورت در ایران

زندگی با سندروم تورت در ایران و بیشتر کشورهای جهان می‌تواند برای بسیاری از بیماران، به‌ویژه کودکان و نوجوانان با چالش‌های اجتماعی و روانی همراه باشد. تیک‌های حرکتی و صوتی گاهی توسط اطرافیان به اشتباه به عنوان رفتار عمدی، بی‌ادبانه یا مشکل تربیتی تلقی می‌شوند و همین مسئله ممکن است باعث قضاوت، تمسخر یا کاهش اعتمادبه‌نفس فرد شود.

برخی بیماران در محیط مدرسه، دانشگاه یا محل کار به دلیل عدم آگاهی جامعه، فشار روانی بیشتری را تجربه می‌کنند و حتی ممکن است برای پنهان کردن تیک‌ها، دچار اضطراب، خستگی ذهنی و حملات پنیک شوند. با این حال، افزایش آگاهی عموم جامعه درباره سندروم تورت در ایران طی سال‌های اخیر باعث شده بسیاری از خانواده‌ها زودتر برای تشخیص و درمان اقدام کنند.

مراجعه به بهترین دکتر مغز و اعصاب، روانشناس و روانپزشک حاذق به کنترل علائم کمک می‌کند و کیفیت زندگی بیماران را بهبود می‌بخشد. همچنین حمایت خانواده، درک معلمان و پذیرش اجتماعی نقش مهمی در کاهش فشار روانی و افزایش توانایی فرد برای ادامه یک زندگی عادی و موفق دارند.

امید به زندگی در بیماران مبتلا به سندروم تورت (TS) چقدر است؟

امید به زندگی در افراد مبتلا به سندروم TS معمولا طبیعی است و این اختلال به طور مستقیم باعث کاهش طول عمر نمی‌شود. بیشتر بیماران می‌توانند مانند سایر افراد زندگی عادی و فعالی داشته باشد؛ به‌ویژه اگر علائم به درستی مدیریت و درمان شوند. از طرفی، در بسیاری از بیماران شدت تیک‌ها با افزایش سن (پس از نوجوانی) کاهش پیدا می‌کند.

با این حال، ممکن است کیفیت زندگی برخی بیماران تحت تاثیر مشکلات مرتبط با این سندروم همچون اضطراب، افسردگی، وسواس فکری عملی (OCD) یا نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) قرار بگیرد. در موارد شدیدتر، فشار روانی ناشی از تیک‌ها و مشکلات اجتماعی می‌توانند سلامت روان فرد را تحت تاثیر قرار دهند؛ به همین دلیل تشخیص زودهنگام، حمایت خانواده و دریافت درمان مناسب اهمیت زیادی دارد.

چگونه به کودک مبتلا به سندروم تورت کمک کنیم؟

کمک به کودک مبتلا به سندروم تورت نیازمند صبوری، آگاهی و حمایت عاطفی خانواده است. تیک‌های کودک مبتلا به این سندروم خارج از کنترل آن‌هاست؛ به همین دلیل برخورد مناسب والدین و اطرافیان می‌تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب کودک و کنترل بهتر علائم داشته باشد. هرچه کودک احساس پذیرش و امنیت بیشتری داشته باشد، فشار روانی و شدت تیک‌ها کمتر می‌شوند. تربیت فرزند مبتلا به اختلال تورت، اغلب برای والدین چالش‌برانگیز است. در این‌جا چند نکته مهم که به والدین کودکان مبتلا به سندروم تورت کمک می‌کند، آورده‌ایم:

۱- کودک را بابت تیک‌ها سرزنش نکنید

تیک‌ها عمدی نیستند و تذکر مداوم معمولا باعث تشدید آن‌ها می‌شود؛ بنابراین به کودکان نگویید تیک‌های خود را متوقف کند.

۲- محیط آرام و کم استرس ایجاد کنید

اضطراب، خستگی و فشار روانی می‌توانند تیک‌ها را بیشتر کنند.

۳- با معلمان و کادر مدرسه صحبت کنید

آگاه کردن معلمان و کادر مدرسه درباره سندروم تورت به جلوگیری از تمسخر، سوءبرداشت و فشار تحصیلی کمک می‌کند.

۴- اعتمادبه‌نفس کودک را تقویت کنید

تشویق استعدادها، فعالیت‌های هنری یا ورزشی می‌تواند احساس ارزشمندی کودک را افزایش دهد.

۵- به خواب و تغذیه مناسب کودک توجه کنید

کم‌خوابی و مصرف محرک‌هایی مانند کافئین ممکن است علائم را تشدید کند.

۶- روی نقاط قوت کودک متمرکز شوید

بسیاری از کودکان مبتلا به این سندروم، هوش، خلاقیت و توانایی‌های بالایی دارند که نباید تحت‌الشعاع بیماری قرار بگیرند.

۷- به کودک آموزش ساده و قابل فهم بدهید

به کودک درباره بیماری‌اش توضیح قابل فهم بدهید. وقتی کودک بداند مشکلش چیست، کمتر دچار ترس یا احساس متفاوت بودن می‌کند.

۸- از روانشناس یا روانپزشک کمک بگیرید

متخصص سلامت روان با آموزش رفتاردرمانی و مهارت‌های مقابله‌ای به افزایش کیفیت زندگی فرد کمک می‌کند.

۹- رفتار خواهر، برادر و اطرافیان را کنترل کنید

حمایت خانواده و جلوگیری از تمسخر یا تقلید تیک‌ها نقش مهمی در تقویت اعتمادبه‌نفس کودک مبتلا به اختلال تورت دارند.

۱۰- صبور باشید

شدت تیک‌ها ممکن است در دوره‌هایی بیشتر یا کمتر شود و روند کنترل علائم معمولا تدریجی است؛ بنابراین انتظار بهبودی فوری نداشته باشید.

کلام پایانی

سندروم تورت یک اختلال عصبی رفتاری است که با تیک‌های حرکتی و صوتی شناخته می‌شود و شدت علائم آن می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. این اختلال معمولا از دوران کودکی آغاز می‌شود و علاوه بر عوامل ژنتیکی، تغییر در شیمیایی مغز و شرایط محیطی در بروز آن نقش دارند. تشخیص به موقع و شناخت محرک‌های تشدیدکننده تیک‌ها می‌توانند به کنترل بهتر علائم و کاهش تاثیر آن‌ها بر زندگی فرد کمک کنند.

ما در این مقاله از مجله درمانکده شما را با علل و علائم اختلال تورت و راهکارهای کمکی به کودک مبتلا به TS آشنا کردیم. اگر در این مورد سوالات بیشتری دارید، می‌توانید به وب‌سایت درمانکده سر بزنید و از بهترین پزشکات متخصص همچون دکتر متخصص مغز و اعصاب مشورت بگیرید. همچنین درمانکده امکان دریافت نوبت اینترنتی جهت مراجعه حضوری یا مشاوره آنلاین تلفنی، متنی و تصویری را برای شما فراهم کرده است.

سوالات متداول

منابع: cdc | mayoclinic | nhs