نشانه ها و راه های درمان آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید نوعی اختلال التهابی مزمن است که اثر آن می تواند فراتر از مفاصل شما باشد. در بعضی از افراد، این بیماری می تواند به طیف گسترده ای از سیستم های بدن از جمله پوست، چشم ها، ریه ها، قلب و عروق آسیب برساند.

برای تشخیص بهتر این بیماری به یک متخصص روماتولوژ خوب مراجعه کنید.

آرتریت روماتوئید یک اختلال خود ایمنی است که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های بدن شما حمله می کند.

برخلاف ساییدگی مفاصل در استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید روی لایه پوشاننده مفاصل شما تأثیر می گذارد و باعث التهاب دردناک می شود که در نهایت می تواند منجر به فرسایش استخوان و تغییر شکل مفصل شود.

التهاب مرتبط با آرتریت روماتوئید همان چیزی است که می تواند به سایر قسمت های بدن نیز آسیب برساند. در حالی که انواع جدیدی از داروها به طور چشمگیری گزینه های درمانی را افزایش داده-اند، آرتریت روماتوئید شدید هنوز هم می تواند باعث ناتوانی جسمی شود.

بیشتر بدانید: نشانه ها و راه های درمان استئوآرتریت چیست؟

نشانه های آرتریت روماتوئید چیست؟

  • مفاصل حساس،گرم و متورم
  • خشکی مفصل که معمولاً در صبح و بعد از عدم تحرک بدتر است
  • خستگی ، تب و از دست دادن اشتها

آرتریت روماتوئید در مراحل اول تمایل دارد روی مفاصل کوچکتر شما تأثیر بگذارد، خصوصاً مفاصلی که انگشتان را به دست و پا وصل می کنند.

با پیشرفت بیماری علائم اغلب به مچ دست، زانو، مچ پا، آرنج، لگن و شانه ها گسترش می یابد. در بیشتر موارد علائم در مفاصل یکسان در هر دو طرف بدن مشاهده می شود.

حدود 40 درصد افرادی با آرتریت روماتوئید علائم و نشانه های غیر مفصلی را تجربه میکنند. آرتریت روماتوئید می تواند روی بسیاری از ساختارهای غیرمفصلی تأثیر بگذارد.

  • پوست
  • چشم
  • ریه
  • قلب
  • کلیه
  • غدد بزاقی
  • بافت عصبی
  • مغز استخوان
  • رگ های خونی

علائم و نشانه های آرتریت روماتوئید ممکن است در شدت متفاوت باشد و حتی ممکن است بیاید و برود. دوره های تشدید بیماری با دوره های بهبودی نسبی (هنگامی که تورم و درد از بین می رود( در تناوب است. با گذشت زمان آرتریت روماتوئید می تواند باعث تغییر شکل مفاصل و در رفتگی آنها شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم

در صورت ناراحتی و تورم مداوم در مفاصل، به متخصص روماتولوژی خود مراجعه کنید.

علت های مبتلا شدن به آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید هنگامی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن شما به سینوویوم(غشایی که مفاصل شما را می پوشاند) حمله کند.

التهاب حاصل از آن سینوویوم را ضخیم می کند و در نهایت می تواند غضروف و استخوان موجود در مفصل را از بین ببرد.

تاندون ها و لیگامان هایی که مفصل را محکم نگه می دارند، ضعیف و کشیده می شوند. به تدریج مفصل شکل و تراز خود را از دست می دهد.

پزشکان نمی دانند چه چیزی این روند را شروع می کند، اگرچه یک جزء ژنتیکی به احتمال زیاد در آن دخالت دارد. در واقع ژن های شما باعث آرتریت روماتوئید نمی شوند ولی می توانند شما را نسبت به عوامل محیطی (مانند عفونت با برخی از ویروس ها و باکتری ها) مستعد تر کنند که ممکن است باعث بیماری شود.

نشانه های آرتریت روماتوئید

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش دهد

  • جنسیت: زنان بیشتر از مردان در معرض آرتریت روماتوئید هستند.
  • سن: آرتریت روماتوئید در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما بیشتر در سنین میانسالی شروع می شود.
  • سابقه خانوادگی: اگر یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به آرتریت روماتوئید باشد، ممکن است خطر ابتلا به این بیماری برای شما بیشتر شود.
  • سیگار کشیدن: استعمال سیگار خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش می دهد، به خصوص اگر استعداد ژنتیکی برای ابتلا به این بیماری را داشته باشید. به نظر می رسد که سیگار کشیدن با شدت بیشتر بیماری همراه است.
  • عوامل محیطی: قرار گرفتن در معرض موادی مانند آزبست یا سیلیس ممکن است خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش دهد. کارکنان اورژانسی که در معرض گرد و غبار ناشی از فروپاشی مرکز تجارت جهانی قرار گرفتند بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید هستند.
  • چاقی: به ویژه خانم های 55 ساله و جوان تر که به چاقی و اضافه وزن مبتلا هستند به نظر می رسند در معرض خطر نسبتا بیشتری برای ابتلا به آرتریت روماتوئید هستند.

عوارض مبتلا شدن به آرتریت روماتوئید

  • پوکی استخوان: آرتریت روماتوئید و برخی از داروهایی که برای درمان آن استفاده می شوند می توانند خطر ابتلا به پوکی استخوان (شرایطی که باعث ضعف استخوان های شما می شود و آنها را مستعد شکستگی می کند) را افزایش دهد.
  • ندول های روماتوئید: برجستگی های سفتی که معمولاً در اطراف نقاط فشار مانند آرنج شکل می گیرند. با این حال این گره ها می توانند در هر نقطه از بدن از جمله ریه ها شکل بگیرند.
  • خشکی چشم و دهان: افرادی که آرتریت روماتوئید دارند بیشتر احتمال دارد سندرم شوگرن (اختلالی که باعث خشکی چشم و دهان شما می شود) را تجربه کنند.
  • عفونت ها: این بیماری و بسیاری از داروهایی که برای مبارزه با آن استفاده می شود می توانند سیستم ایمنی بدن را مختل کنند و منجر به افزایش عفونت ها شوند.
  • ترکیب غیر طبیعی بدن: نسبت چربی به توده بدون چربی اغلب در افرادی که آرتریت روماتوئید دارند، حتی در افراد با شاخص توده بدنی (BMI) طبیعی، بیشتر است.
  • سندرم تونل کارپال: اگر آرتریت روماتوئید روی مچ دست شما اثر بگذارد، التهاب می تواند به عصبی که بیشتر قسمت های دست و انگشتان شما را عصب رسانی می کند، فشار بیاورد.
  • مشکلات قلبی: آرتریت روماتوئید می تواند خطر ابتلا به شریان های سفت و مسدود شده و همچنین التهاب آبشامه قلب را افزایش دهد.
  • بیماری ریه: در مبتلایان به آرتریت روماتوئید خطر التهاب و اسکار بافت ریه افزایش می یابد و می تواند به تنگی نفس پیشرونده منجر شود.
  • لنفوم: آرتریت روماتوئید خطر ابتلا به لنفوم (گروهی از سرطانهای خون که در سیستم لنفاوی بروز می کنند) را افزایش می دهد.
روماتوئید

چگونگی تشخیص آرتریت روماتوئید

تشخیص بیماری آرتریت روماتوئید در مراحل اولیه دشوار است زیرا علائم و نشانه های اولیه مشابه بسیاری از بیماری های دیگر است. هیچ آزمایش خون یا یافته فیزیکی برای تأیید تشخیص آن وجود ندارد. در طول معاینه فیزیکی پزشک مفاصل شما را از نظر تورم، قرمزی و گرمی بررسی می کند. او همچنین ممکن است رفلکس و قدرت عضلات شما را بررسی کند.

بیشتر بدانید: به روماتولوژیست نیاز دارم یا ارتوپدیست؟

آزمایش خون

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید معمولاً دارای میزان افزایش یافتهESR و CRP هستند که ممکن است نشانگر وجود یک روند التهابی در بدن باشد. سایر آزمایشات متداول خون فاکتور روماتوئید و آنتی بادی ضد CCPهستند.

روش های تصویربرداری

پزشک شما ممکن است پرتوهای ایکس را برای ارزیابی پیشرفت آرتریت روماتوئید در مفاصل شما توصیه کند. MRI و سونوگرافی می توانند به پزشک روماتولوژی شما کمک کنند تا در مورد شدت بیماری شما قضاوت کند.

راه های درمان آرتریت روماتوئید

درمانی برای آرتریت روماتوئید وجود ندارد. اما مطالعات بالینی نشان می دهد که احتمال بهبودی هنگام شروع زود هنگام درمان با داروهای ضد روماتیسم اصلاح کننده بیماری (DMARDs) بیشتر است.

داروهای آرتریت روماتوئید

انواع داروهایی که توسط دکتر روماتولوژی توصیه می شود بستگی به شدت علائم شما و مدت زمانی که آرتریت روماتوئید داشته اید بستگی دارد.

  • NSAIDها: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند درد و التهاب را کاهش دهند. NSAID های بدون نسخه شامل ایبوپروفن (Advil, Motrin IB) و ناپروکسن سدیم (Aleve) هستند.NSAID های قوی تر با نسخه در دسترس هستند. عوارض جانبی ممکن است شامل سوزش معده، مشکلات قلبی و آسیب کلیوی باشد.
  • استروئیدها: داروهای کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون باعث کاهش التهاب و درد و کاهش سرعت آسیب مفاصل می شوند. عوارض جانبی ممکن است شامل کاهش ضخامت استخوان،افزایش وزن و دیابت باشد. پزشکان معمولاً برای از بین بردن علائم حاد و با هدف کاهش تدریجی داروها، از کورتون استفاده می کنند.
  • DMARDها: این داروها می توانند پیشرفت آرتریت روماتوئید را کند کرده و مفاصل و سایر بافت ها را از آسیب دائمی نجات دهند. DMARD های متداول شامل متوترکسات Otrexup, Trexall) و ... )، لفلونومید (آراوا)، هیدروکسی کلروکین (Plaquenil) و سولفاسالازین (Azulfidine) هستند. عوارض جانبی آنها متنوع است اما ممکن است شامل آسیب کبدی،سرکوب مغز استخوان و عفونت شدید ریه باشد.
  • عوامل بیولوژیک: همچنین به عنوان اصلاح کننده واکنش های زیست شناختی شناخته می شود، این گروه جدید DMARD ها شامل(Orencia) abatacept ، adalimumab (Humira)، anakinra (Kineret) ، (Olumiant)baricitinib ، (Cimzia)certolizumab ،etanercept (Enbrel) ، golimumab (Simponi) ، rituximab (Rituxan)، ( Remicade)infliximab ، sarilumab (Kevzara) ، (Actemra) tocilizumabو tofacitinib (Xeljanz) می باشد.

این داروها می توانند قسمت هایی از سیستم ایمنی بدن را که باعث التهاب و آسیب به مفاصل و بافت ها می شود را هدف قرار دهند. این نوع داروها همچنین خطر عفونت را افزایش می دهند. در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دوزهای بالاتر tofacitinib می تواند خطر لخته شدن خون در ریه ها را افزایش دهد.

DMARD های بیولوژیک معمولاً هنگام همراهی با یک DMARD غیر بیولوژیکی مانند متوترکسات مؤثر هستند.

راه های درمان آرتریت روماتوئید

تراپی

پزشک شما ممکن است شما را به یک فیزیوتراپ یا متخصص کار درمانی ارجاع دهد که بتواند به شما تمریناتی را آموزش دهد تا در حفظ انعطاف پذیری مفاصل کمک کنند. همچنین ممکن است روش های جدیدی را برای انجام کارهای روزانه پیشنهاد دهد که این فشار کمتری به مفاصل شما وارد شود. به عنوان مثال، شما ممکن است بخواهید با استفاده از ساعد خود یک شی را بردارید. وسایل کمکی می توانند از فشار وارده بر مفاصل دردناک شما جلوگیری کنند. به عنوان مثال یک چاقوی آشپزخانه که مجهز به دستگیره است،به محافظت از مفاصل انگشت و مچ دست شما کمک می کند. برخی از ابزارها،مانند دکمه های قلاب دار می توانند لباس پوشیدن را آسانتر کنند. کاتالوگ ها و فروشگاه های لوازم پزشکی مکان های خوبی برای جستجوی این ایده ها هستند.

عمل جراحی

اگر داروها نتوانند از آسیب مفاصل جلوگیری کنند یا آن را کندتر کنند، شما و پزشکتان ممکن است برای ترمیم مفاصل آسیب دیده جراحی را در نظر بگیرید. جراحی ممکن است به بازگرداندن توانایی شما در استفاده از مفصلتان کمک کند. همچنین می تواند درد را کاهش داده و عملکرد را بهبود بخشد.

  • سینوکتومی: جراحی برای از بین بردن پوشش ملتهب مفصل (سینوویوم) که می تواند روی زانو، آرنج، مچ دست، انگشتان و لگن انجام شود.
  • ترمیم تاندون: التهاب و آسیب مفاصل ممکن است باعث شل یا پارگی تاندون های اطراف مفصل شما شود. جراح شما ممکن است بتواند تاندون های اطراف مفصل شما را ترمیم کند.
  • فیوژن مفصل: در صورتی که تعویض مفصل ممکن نباشد، ممکن است فیوژن مفصل با جراحی برای تثبیت آن و تسکین درد مفید باشد.
  • تعویض کامل مفصل: در حین جراحی تعویض مفصل، جراح شما قسمت های آسیب دیده مفصل شما را برداشته و پروتز ساخته شده از فلز و پلاستیک را به جای آن قرار می دهد.

جراحی خطر خونریزی، عفونت و درد را به همراه دارد. در مورد فواید و خطرات آن با پزشک روماتولوژ خود صحبت کنید.

سبک زندگی و درمان های خانگی

اگر آرتریت روماتوئید دارید می توانید برای مراقبت از بدن خود اقداماتی انجام دهید. این اقدامات مراقبت از خود، هنگامی که با داروهای روماتیسم شما همراه باشد، می تواند به شما در مدیریت علائم و نشانه هایتان کمک کند.

  • به طور منظم ورزش کنید: ورزش سبک می تواند به تقویت عضلات اطراف مفاصل شما کمک کند و می تواند به مبارزه با خستگی ای که ممکن است احساس کنید کمک کند. قبل از شروع ورزش با پزشک خود مشورت کنید. گر تازه کار هستید، با پیاده روی شروع کنید. از کار کشیدن از مفاصل حساس، آسیب دیده یا ملتهب خودداری کنید.
  • از گرما یا سرما استفاده کنید: گرما می تواند به کاهش درد شما کمک کند و عضلات دردناک و سفت را شل کند. سرما ممکن است احساس درد را کمتر کنند. سرما اثر بی حسی نیز دارد و می تواند تورم را کاهش دهد.
  • ریلکس کنید: با کاهش استرس در زندگی، روش های مقابله با درد را بیابید. از تکنیک هایی مانند تصاویر هدایت شونده، تنفس عمیق و شل کردن عضلات می توان برای کنترل درد استفاده کرد.

درمان های جایگزین

  • روغن ماهی: برخی مطالعات اولیه نشان داده اند که مکمل های روغن ماهی ممکن است باعث کاهش درد و خشکی در آرتریت روماتوئید شوند. عوارض جانبی می تواند شامل حالت تهوع، آروغ زدن و طعم ماهی در دهان باشد. روغن ماهی می تواند با داروها تداخل داشته باشد، بنابراین ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
  • روغن های گیاهی: دانه های گل پامچال، گشنیز و سیاه دانه حاوی نوعی اسید چرب است که ممکن است به درد مفاصل و خشکی صبحگاهی آرتریت روماتوئید کمک کند. عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد، اسهال و گاز باشد. بعضی از روغن های گیاهی می توانند باعث آسیب کبدی شده یا با داروها تداخل ایجاد کنند بنابراین ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
  • تای چی: این حرکت درمانی شامل تمرینات آرام و کششهایی همراه با تنفس عمیق است. بسیاری از افراد از تای چی برای رفع استرس در زندگی خود استفاده می کنند. مطالعات کوچک نشان داده اند که تای چی ممکن است روحیه و کیفیت زندگی را در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید بهبود بخشد. تای چی وقتی به کمک یک مربی آگاه انجام شود بی خطر است. اما حرکاتی را که باعث درد می شود انجام ندهید.
آرتریت

مقابله و پشتیبانی

درد و ناتوانی ناشی از آرتریت روماتوئید می تواند بر کار و زندگی خانوادگی فرد تأثیر بگذارد. افسردگی و اضطراب نیز همانند احساس ناتوانی و عزت نفس پایین در این بیماری رایج است. میزان تأثیر آرتریت روماتوئید بر فعالیتهای روزانه شما تا حدودی بستگی به میزان مقابله با این بیماری دارد. در مورد راهکارهای مقابله با پزشک یا پرستار خود صحبت کنید. با گذشت زمان خواهید آموخت که چه راهکارهایی برای شما بهتر است.

  • کنترل را به دست بگیرید: با پزشک خود برنامه ای برای مدیریت آرتریت خود تهیه کنید. این مسئله به شما کمک می کند کنترل بیماری را در دست خود ببینید.
  • محدودیت های خود را بشناسید: وقتی خسته شدید استراحت کنید. آرتریت روماتوئید می تواند شما را مستعد خستگی و ضعف ماهیچه ها کند. استراحت یا چرت زدن کوتاه که در خواب شبانه اختلال ایجاد نکند ممکن است کمک کند.
  • با دیگران ارتباط برقرار کنید: خانواده خود را از حالات خود آگاه نگه دارید. آنها ممکن است در مورد شما نگران باشند اما در مورد درد از شما سوال نکنند. وقتی احساس درماندگی می کنید، یکی از اعضای خانواده یا دوستانی را که می توانید با آنها صحبت کنید پیدا کنید. همچنین با افرادی که آرتریت روماتوئید دارند، از طریق یک گروه پشتیبانی یا به صورت آنلاین ارتباط برقرار کنید.
  • برای خود وقت بگذارید: مشغول شدن و وقت نگذاشتن برای خود کار آسانی است. وقت خود را برای آنچه دوست دارید صرف کنید، مثل نوشتن در یک ژورنال، پیاده روی یا گوش دادن به موسیقی. این کار می تواند به کاهش استرس کمک کند.

آماده شدن برای وقت ملاقات

احتمالا شما ابتدا علائم خود را با پزشک خانواده خود در میان می گذارید، سپس او ممکن است شما را برای ارزیابی بیشتر به پزشک متخصص در معالجه آرتریت و سایر شرایط التهابی (روماتولوژیست) ارجاع دهد.

آنچه شما می توانید انجام دهید

لیستی بنویسید که شامل موارد زیر است:

  • توضیحات کامل در مورد علائمتان
  • اطلاعات مربوط به مشکلات پزشکی که در گذشته داشته اید
  • اطلاعات مربوط به مشکلات پزشکی والدین یا خواهر و برادرتان
  • تمام داروها و مکمل های غذایی که در حال حاضر مصرف می کنید و در گذشته برای این مشکل مصرف کرده اید

چه انتظاری باید از پزشک داشته باشید

پزشک ممکن است برخی از سؤالات زیر را از شما بپرسد:

  • علائم شما کی شروع شد؟
  • آیا علائم شما به مرور زمان تغییر کرده است؟
  • کدام مفاصل شما درگیر شده اند؟
  • آیا فعالیتی باعث بهتر یا بدتر شدن علائم شما می شود؟
  • آیا علائم شما با انجام کارهای روزانه تداخل دارد؟