راه های درمان، علائم و نشانه های بیماری رفلاکس معده-مری

ریفلاکس معده

بیماری رفلاکس معده-مری (GERD) یک بیماری مضمن گوارشی است. GERD زمانی اتفاق می افتد که اسید معده و یا گاها محتویات معده، به درون لوله غذایی شما (مری) برگردد. رفلاکس موجب تحریک دیواره مری و ایجاد بیماری رفلاکس معده می گردد.

رفلاکس اسید و سوزش سر دل رایج ترین شرایط گوارشی هستند که بسیاری از مردم گاها آن را تجربه می کنند. زمانی که این علادم و نشانه ها را حداقل دوبار در هفته تجربه کردید و یا اینکه به طور روزانه با آن درگیر بودید، و یا زمانی که متخصص گوارش شما می تواند صدمه به مری شما را ببیند، شما ممکن است به GERD مبتلا شده باشید. بیشتر مردم می توانند ناراحتی ناشی از GERD را با تغییر در شیوه زندگی و داروهای بدون نسخه مدیریت کنند. اما برخی مردم مبتلا به GERD ممکن است به درمان قوی تری نیاز داشته باشند، و یا حتی برای کاهش علائم به جراحی نیاز داشته باشند.

علائم رفلاکس معده و مری

علائم و نشانه های GERD شامل موارد زیر است:

  • احساس سوزش در قفسه سینه (سوزش سر دل)، که گاهی اوقات به گلوی شما گسترش می یابد که همراه با ترشی در دهان است.
  • درد قفسه سینه
  • بلع سخت (دیسفاژی)
  • سرفه خشک
  • خشکی صدا و گلودرد
  • برگشت غذا یا مایع ترش (رفلکس اسید)
  • احساس سنگینی در شکم

اگر شما در قفسه سینه خود احساس درد دارید، به خصوص اگر شما دیگر علائم و نشانه ها، مانند تنفس کوتاه و یا درد فک و بازو دارید فورا به پزشک متخصص گوارش مراجعه کنید. این ها می تواند علائم یک حمله قلبی باشد.

اگر شما به طور مکرر و شدید عوارض GERD را تجربه می کنید با دکتر گوارش خود ملاقات کنید. اگر شما داروهای بدون نسخه برای سوزش معده و برای بیش از دو بار در هفته دریافت می کنید، دکتر خود را ملاقات کنید.

دلایل رفلاکس معده و مری

Gerd در اثر رفلاکس مکرر اسید ایجاد می شود. هنگامی که شما غذا را فرو می برید، اسفنکتر تحتانی مری، گروهی از عضلات دایروی اطراف قسمت تحتانی مری شما، باز می شوند و به غذا و مایعات اجازه پایین رفتن به سمت معده شما را می دهند. سپس دوباره بسته می شود. با این حال چنانچه این دریچه ها غیرطبیعی باز شوند و یا ضعیف گردند، اسید معده می تواند به مری شما برگردد و منجر به سوزش سر دل به طور مکرر شود. گاهی اوقات این مسئله زندگی روزمره شما را مختل می کند. این برگردانده شدن ثابت اسید می تواند جداره مری شما را تحریک نماید و منجر به التهاب مری شود (ازوفاژیت). با گذشت زمان، التهاب می تواند تمام جداری مری را پوشش دهد و منجر به عوارضی چون خونریزی، تنگی مری و یا مری بارت ( یک بیماری پیش سرطانی) گردد.

شرایطی که می تواند خطر ابتلای شما به GERD را افزایش دهند عبارتند از:

  • چاقی
  • امده از بالای معده تا به دیافراگم (فتق هیاتال)
  • بارداری
  • سیگار کشیدن
  • خشکی دهان
  • آسم
  • دیابت
  • تخلیه معده با تاخیر
  • اختلالات بافت پیوندی مانند اسکلرودرمی

عوارض بیماری رفلاکس معده و مری

با گذشت زمان التهاب موضعی در مری شما ممکن است منجر به عوارضی شود که عبارتند از:

  • باریک شدم مری ( تنگی مری): تخریب سلول ها در قسمت تحتانی مری به دلیل قرار گرفتن در معرض اسید، منجر به ایجاد بافت اسکار می گردد. بافت اسکار مسیر عبور غذا را باریک می کند و منجر به ایجاد مشکلاتی در فرو بردن غذا می شود.
  • یک زخم باز در مری (رخم مری): اسید معده می تواند به شدت به بافت مری اسیب برساند و منجر به ایجاد زخم باز در دیواره مری گردد. رخم مری ممکن است منجر به خونریزی، درد و ایجاد دشواری در بلعیدن گردد.
  • تغییرات پیش سرطانی در مری (مری بارت): در مری بارت، بافت پوشاننده بخش تحتانی مری تغییر می کند. این تغییرات با افزایش خطر سرطانی شدن مری همراه است. خطر سرطان پایین است اما پزشک شما احتمالا توصیه به انجام آزمایشات اندوسکوپی، به صورت منظم ، برای علائم زودهنگام هشداردهنده سرطان مری خواهد کرد.
رفلاکس

اگر شما تصور می کنید که به GERD مبتلا هستید، بهتر است در مرحله اول به پزشک خانوادیگتان و یا یک پزشک عمومی مراجعه نمایید. پزشک شما ممکن است به شما توصیه کند که نزد پزشک متخصص بیماری های گوارشی مراجعه نمایید (متخصص گوارش).

از آنجاییکه زمان ملاقات پزشک کوتاه است و اغلب مسائل زیادی را لازم است که پوشش داد، ایده ی خوبی است که با آمادگی کامل به پزشک مراجعه نمایید. در اینجا اطلاعاتی برای کمک به شما به منظور آماده شدن و چیزی که از پزشک خود انتظار دارید، ارائه گردیده است.

بیشتر بدانید: علائم و درمان رفلاکس (بازگشت محتویات معده به مری)

شما چه کاری می توانید انجام دهید؟

  • از هرگونه محدودیت های پیش از ملاقات آگاه باشید. هنگامی که وقت ملاقات را تعیین می کنید، اطمینان حاصل کنید که درباره هرچیزی که لازم است انجام دهید، برای مثال محدودیت های رژیمی، به طور کامل اطلاعات کسب کنید.
  • هرگونه علائمی را که تجربه می کنید یادداشت نمایید، ازجمله هرچیزی که ممکن است بدون ربط به علت قرار ملاقات شما با پزشک باشد.
  • اطلاعات کلیدی شخصیتان را شامل هرگونه استرس شدید و یا تغییرات عمده صورت گرفته در زندگی یادداشت نمایید.
  • لیستی از تمام داروها، ویتامین ها و یا مکمل هایی که استفاده می کنید تهیه نمایید.
  • در نظر داشته باشید که یکی از اعضای خانواده و یا یکی از دوستانتان را همراه خود ببرید. گاهی اوقات جذب تمام اطلاعاتی که در طول یک قرار ملاقات با پزشک ایجاد می شود دشوار است. یک فردی که شما را همراهی می کند می تواند مواردی را که فراموش می کنید به ذهن بسپارد.

سوالاتی را که میخواهید از پزشکتان بپرسید یادداشت نمایید.

زمانی که شما می توانید پزشکتان را ملاقات نمایید محدود است، بنابراین لیستی از سوالات خود که می تواند به شما کمک کند از حداکثر وقتتان استفاده نمایید، تهیه کنید. سوالات خود را از پر اهمیت ترین به کم اهمیت ترین فهرست وار بنویسید. برای بیماری رفلاکس معده به مری، برخی سوالات پایه ای که باید از پزشک پرسیده شوند عبارتند از:

  • محتمل ترین علت بروز اعلائم در بدن من چیست؟
  • چه نوع ازمایشاتی را لازم است انجام دهم؟
  • آیا احتیاجی به اندوسکوپی می باشد؟
  • آیا GERD در بدن من موقتی است یا مضمن؟
  • بهترین دوره عمل چیست؟
  • گزینه هایی که برای رویکرد اولیه پیشنهاد می کنید چه مواردی هستند؟
  • من شرایط سلامتی دیگری نیز دارم. چگونه می توانم به بهترین نحو آن ها را کنترل نمایم درحالی که مبتلا به GERD هستم.
  • آیا هیچ گونه محدودیتی وچود دارد که من نیاز به دنبال کردن آن ها داشته باشم؟
  • آیا نیاز به مراجعه به پزشک متخصص می باشد؟ هزینه آن چه مقدار خواهد بود و آیا تحت پوشش بیمه قرار خواهم گرفت؟
  • آیا جایگزین عمومی برای داروهای تجویز شده به من وجود دارد؟
  • آیا هرگونه بروشور و یا موارد چاپ شده ای وجود دارد که بتوانم همراه خود ببرم؟ چه وب سایتهایی را به من توصیه می کنید؟
  • آیا نیاز به تعیین وقت ملاقات بعدی می باشد؟
  • علاوه بر سوالاتی که باید برای پرسش از پزشکتان آماده کنید، در طول ملاقات پزشک از پرسیدن هر گونه سوال مربوط به چیزی که آن ها متوجه نشده اید تردید نکنید.

انتظاراتی که از پزشک خود دارید:

احتمالا پزشکتان از شما تعداد سوال خواهد پرسید. آمادگی برای پاسخ دهی به آن ها بسیاری از مواردی که قرار است بعدا به آن ها اشاره نمایید را پوشش خواهد داد. پزشکتان ممکن است موارد زیر را از شما سوال نماید:

  • نشانه های شما چه هستند؟
  • چه زمانی برای اولین بار شما متوجه این علائم شدید؟
  • آیا نشانه ها مداوم بودند و یا گاه به گاه؟
  • علائم شما تا چه حد شدید هستند؟
  • چه چیزی موجب بهبودی علائم شما می شود؟
  • چه چیزی موجب بدتر شدن علائم در شما می شود ؟
  • آیا علائم شما را در هنگام شب از خواب بیدار می کند؟
  • آیا نشانه های شما بعد از غذا یا پس از دراز کشیدن بدتر می شوند؟
  • آیا نشانه ها شامل تهوع یا استفراغ می باشند؟
  • آیا مواد غذایی یا مواد ترش را تا به حال در پشت گلو خود احساس کرده اید؟
  • آیا شما در بلع مشکل داشته اید؟
  • آیا ورنتان افزایش یا کاهش یافته است؟
  • آیا شما تجربه تهوع و استفراغ را داشته اید؟
راه های درمان رفلاکس معده

در این زمان چه کارهایی می توانید انجام دهید؟

سعی کنید برای کنترل علائم شیوه زندگیتان را تغییر دهید تا هنگامی که پزشتکتان را ملاقات می کنید. برای مثال از غذاهایی که باعث سوزش سر دل می شوند خودداری نموده و حداقل دو ساعت قبل از خواب غذا نخورید.

آزمایش و تشخیص:

تشخیص GERD بر پایه موارد زیر است:

  • نشانه های شما: پزشک متخصص گوارش شما ممکن است قادر به تشخیص GERD برپایه سوزش مکرر سر دل و سایر نشانه ها باشد.
  • آزمایش برای رصد کردن مقدار اسید در مری شما: آزمون های پروب آزمایشگاهی اسید از دستگاهی برای اندازه گیری اسید به مدت 24 ساعت استفاده می کنند. دستگاه شناسایی می کند که چه زمان و برای چه مدتی اسید معده به مری شما برگردانده شده است. یک نوع از مونیتور یک لوله قابل انعطاف و نازک (کاتتر) است که به صورت رشته ای بینی شما وارد مری می گردد. لوله به یک کامپیوتر کوچک متصل است و آن را به دور کمر خود می بندید و یا با یک بند به شانه خود آویزان می کند.یک نوع دیگر گیره ای است که در طول اندوسکوپی در مری شما قرار می گیرد. پروب سیگنالی می فرستد، همچنین به کامپیوتر کوچکی که به دست شما متصل است. بعد از حدود 2 روز پروب از طریق مدفوع دفع می شود. پزشکتان ممکن است از شما بخواهد که مصرف داروهای GERD را برای این آزمایش قطع نمایید.

اگر به GERD مبتلا هستید، و کاندید عمل جراحی می باشد، ممکن است نیازمند انجام سایر ازمایشات از جمله موارد زیر باشید:

  • عکسبرداری اشعه ایکس از قسمت فوقانی سیستم گوارش خود: گاهی اوقات بلعیدن باریم و یا کنترل گوارش فوقانی نیز نامیده می شود. این فرایند شامل نوشیدن یک مایع گچی است که دیواره داخلی دستگاه گوارش شما را میپوشاند و پر می کند. سپس عکس برداری اشعه ایکس از قسمت فوقانی دستگاه گوارش شما صورت میگیرد. این پوشش به متخصص گوارش شما اجازه می دهد تا سایه ای از معده، مری و قسمت فوقانی روده (اثنی عشر) را مشاهده نماید.
  • یک لوله انعطاف پذیر برای مشاهده داخل مری: اندوسکوپی روشی برای کنترل تصویری درون مری و معده می باشد. در حین اندوسکوپی، پزشک شما یک لوله انعطاف پذیر و نازک مجهز به یک پراغ و دوربین (اندوسکوپ) را از طریق گلو وارد می کند. پزشک شما همچنین ممکن است از اندوسکوپی برای نمونه برداری از بافت (بیوپسی) به منظور آزمایشات بعدی، استفاده نماید. اندوسکوپی برای بررسی عوارض رفلاکس همچون مری بارت سودمند است.
  • آزمایشی برای اندازه گیری حرکت مری: تست تحرک مری (مانومتری) حرکت و فشار در مری را اندازه گیری می کند. آزمایش شامل قرار دادن یک کاتر از طریق بینی در داخل مری شما می باشد.

درمان و داروها رفلاکس مری و معده

درمان سوزش سر دل و سایر نشانه ها و علائم GERD معمولا با استفاده از داروهای بیشمار کنترل کننده اسید آغاز می شود. اگر شما در طول چند هفته آرامش نیافتید، ممکن است پزشکتان سایر روش های درمان را به شما توصیه کند که عبارتند از: دارو درمانی و جراحی.

بیشتر بدانید: علائم و درمان انسداد مجرای صفراوی چیست؟

درمان های اولیه برای کنترل سوزش سر دل:

روش های درمانی که می توانند به سوزش سر دل کمک نمایند عبارتند از:

  • ضد اسیدهایی که اسید معده را خنثی میکنند. آنتی اسیدها مانند مالاکس، میلانتا، گلوسیل، گاویسکون، رولاید و تامس می توانند موجب تسکین سریع شوند. اما آنتی اسیدها به تنهایی نمی توانند آسیب ناشی از اسید معده را بهبود بخشند. استفاده بیش از حد از آنتی اسیدها عوارض جانبی ایجاد می کنند همچون اسهال و یا یبوست.
  • داروهایی برای کاهش تولید اسید. مسدودکننده های به نام گیرنده H2 که حاوی سامیتیدین بوده و عبارتند از: (تاگامت HB)، فاموتیدین (پپسید AC)، نیزاتیدین (اکسید AR) و یا رانیتیدین (زانتک). مسدود کننده های گیرنده H2 به سرعت آنتی اسیدها عمل نمی کنند اما تسکین طولانی تری ایجاد کرده و ممکن است تولید اسید را از معده تا 12 ساعت کاهش دهند. نوع قوی تر این داروها در نسخه های تجویز دارو در دسترس هستند.
  • داروهایی که تولید اسید را مسدود کرده و مری را بهبود می بخشند. مهار کننده های پمپ پروتون مسدود کننده های قوی تر تولید اسید می باشند نسبت به مسدودکننده های دریافت کننده H2 نیازمند زمان است تا بافت صدمه دیده مری التیام یابد. مهارکننده های پمپ پروتون شامل انزوپرازول (Prevacid 24 HR) و امپرازول (Prilosec، Zegerid OTC) می باشند. اگر شما بیش از دو یا سه هفته نیاز به این داروها دارید و یا علائم شما از بین نرفت با دکتر خود تماس برقرار کنید.

داروهای تجویزی

اگر سوزش دل شما با انجام راه کارهای اولیه از بین نرفت، دکتر شما ممکن است داروهای قوی تری تجویز کند. مانند:

علائم رفلاکس
  • داروهای تجویزی مسدودکننده گیرنده H-2. این ها شامل داروی تجویزی سایمتیدین (تاگامت)، فاموتیدین (پپسید)، نیزاتیدین (اکسید) و رانیتیدین (زانتک) هستند.
  • داروهای تجویزی مهارکننده های پروتون پمپ. داروهای تجویزی مهارکننده های پروتون پمپ شامل اسموپرازول (نکسیوم)، لانزوپرازول (پرواسید)، امپرازول (پریلوسک، زگرید)، پنتوپرازول (پروتونیکس)، رابپرازول (اسیفکس) و دکس لانسوپرازول (دکسیلانت).

به طور کلی این داروها به خوبی تحمل می شوند، اما مصرف طولانی مدت آن ها ممکن است موجب افزایش کم احتمال ابتلا به شکستگی استخوان و کمبود ویتامین ب 12 شود.

  • داروهایی برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری. بالکوفن ممکن است میزان استراحت اسفنکتر تحتانی مری و در نتیجه میزان رفلاکس را کاهش دهد. این دارو اثر کم تری نسبت به مهارکننده های پروتون پمپ دارد، اما ممکن است در بیماری های رفلاکس شدید استفاده شود. باکلوفن می توانند با اثرات جانبی زیادی همراه باشند، که رایج ترین آن ها خستگی و گیجی است.

درمان های GERD گاهی برای اثربخشی بیشتر به صورت ترکیبی هستند.

جراحی و دیگر درمان هایی که در صورت بی فایده بودن داروها استفاده می شوند.

بیشتر GERD می توانند از طریق داروها کنترل شوند. مواقعی که داروها کمک کننده نیستند و شما ترجیح می دهید که از درمان طولانی مدت با دارو اجتناب کنید، دکتر شما ممکن است روش های تهاجمی تری را پیشنهاد دهد، مانند:

  • جراحی برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری (نیسن فوندوپلیکاسیون). این جراحی شامل سفت کردن اسفنکتر تحتانی مری و برای جلوگیری از رفلاکس و با بستن قسمت انتهایی بالای معده در اطراف قسمت بیرونی پایین مری انجام می شود. جراحان معمولا این جراحی را با لاپاروسکوپی انجام می دهند. در جراحی لاپاروسکوپی، جراح سه یا چهار برش کوپک در شکم ایجاد می کند و ابزارهایی از جمله یک لوله انعطاف پذیر با یک دوربین کوچک و از میان برش ها را در آن قرار می دهد.
  • جراحی برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری (لینکس). وسیله لینکس یک حلقه از دانه های کوچک مغناطیسی تیتانیوم است که در اطراف محل اتصال معده و مری پیچیده می شود. جاذبه مغناطیسی بین مهره ها به اندازه کافی برای بستن دریچه بین دو عضو و برای رفلاکس اسید قوی است، ولی به میزان کافی برای اجازه دادن به غذا برای عبور از آن ضعیف باشد. می توان آن را با استفاده از روش های جراحی با حداقل تهاجم کاشته شود. این وسیله جدید توسط سازمان غذا و دارو مورد تأیید است و مطالعات اولیه در مورد آن امید بخش بوده است.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

تغییرات شیوه زندگی می تواند به کاهش تعداد دفعات سوزش سر معده کمک کند. موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • وزن سالم خود را حفظ کنید. اضافه کردن وزن بر روی شکم شما فشار وارد می کند، به معده شما به سمت بالا فشار وارد کرده و منجر به برگشت اسید به مری شما می شود. اگر وزن شما در حد نرمال است، برای حفظ آن تلاش کنید. اگر شما اضافه وزن دارید و یا چاق هستید برای کاهش تدریجی آن ، تا 1-2 پوند( 0.5-1 کیلوگرم) در هفته، تلاش نمایید. از پزشک خود برای ایجاد یک استراتژی کاهش وزن که برایتان جوابگو باشد کمک بگیرید.
  • از پوشیدن لباس های تنگ خودداری کنید. لباس هایی که کمر شما را محکم دربرگیرد، باعث فشار به معده و اسفنکتر تحتانی مری می شود
  • از غذاها و نوشیدنی هایی که باعث سوزش سر معده می شوند اجتناب نمایید. هرکسی محرک خاصی دارد. محرک های شایع عبارتند از: غذاهای پرچرب و یا سرخ شده، سس گوجه فرنگی، الکل، شکلات، نعنا، سیر، پیاز و کافئین که ممکن است سوزش سر معده شما را بدتر کنند. از غذاهایی که می دانید موجب بدتر شدن سوزش سر معده در شما می شوند دوری نمایید.
  • وعده های غذایی کم حجم تری میل کنید. از پرخوری با خوردن وعده های غذایی پر حجم تر دوری نمایید
  • بعد از خوردن غذا دراز نکشید. بین خوردن غذا و دراز کشیدن یا خوابیدن شما باید حداقل 3 ساعت فاصله باشد.
  • سرتان را در تخخواب بالا ببرید. اگر شما به طور مکرر تجربه سوزش معده را در شب و یا هنگام خواب دارید، از نیروی جاذبه برای کمک به خود بهره ببرید. بلوک های سیمانی و یا چوبی را زیر پایه تخت خود قرار دهید تا اتنهای سر آن 6-9 اینچ بالا بیاید. اگر این کار امکانپذیر نیست، شما می توانید یک گوه بین تشک خود و فنر آن قرار دهید تا بدن شما از کمر به بالا ارتفاع بگیرد. گوه ها در داروخانه ها و فروشگاه های تجهیزات پزشکی در دسترسند. بالا بردن سر با استفاده از بالش های اضافی موثر نیست
  • سیگار نکشید. سیگار کشیدن باعث کاهش توانایی عملکرد دریچه پایین مری می شود.

درمان های جایگزین

هیچ درمان جایگزینی برای درمان GERD و یا بهبود آسیب وارده به معده اثبات نشده است. همچنان برخی از درمان های مکمل و جایگزین تحت نظارت پزشک ممکن است به کاهش درد کمک نمایند.

با پزشک خود در مورد درمان های جایگزین GERD که می تواند برای شما بی خطر باشد صحبت نمایید. موارد آن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درمان های گیاهی: درمان های گیاهی که گاهی اوقات برای درمان GERD استفاده می شوند عبارتند از: شیرین بیان، نارون لغزنده، بابونه، گل ختمی و غیره. درمان های گیاهی می توانند اثرات جانبی جدی داشته باشند و یا ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشند. قبل از شروع درمان گیاهی با پزشک خود در مورد میزان مناسب مصرف آن صحبت نمایید.
  • آرامش درمانی: تکنیک هایی برای کاهش استرس و اضطراب وجود دارد که می تواند باعث کاهش علائم و نشانه های GERD شود. از پزشک خود در مورد تکنیک های آرامش مانند تمدد اعصاب و یا عضلات سوال کنید.
  • طب سوزنی: طب سوزنی عبارت است از قرار دادن سوزن های نازک در نقاط خاصی از بدن. مطالعات محدودی پیشنهاد می دهند که ممکن است این کار در درمان افراد مبتلا به سوزش معده کمک کننده باشد اما عمده مطالعات سودمندی ان را به اثبات نرسانده اند. از پزشک خود در این مورد که آیا طب سوزنی برای شما بی خطر است بپرسید.